.

Οι περισσότεροι άνθρωποι αγνοούν τις δυνατότητές τους.

Είναι σαν μια πεταλούδα που πάντοτε ζούσε μέσα σε ένα κλειστό βάζο.

Όταν το βάζο ανοίξει η πεταλούδα παραμένει μέσα γιατί κανείς δεν της είπε ότι μπορεί να πετάξει.



Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2011

Η αξία και η αξιοποίηση του ανθρώπινου εγκεφάλου

Ο εγκέφαλος αποτελεί το σπουδαιότερο και μεγαλύτερο τμήμα του κεντρικού νευρικού συστήματος.

Στα τέλη του 19ου αιώνα ένας Ισπανός ερευνητής έδειξε ότι το νευρικό σύστημα αποτελείται από ένα δίκτυο κυττάρων, τους νευρώνες.

Από τότε οι βασικές νευροεπιστήμες -βιολογία του εγκεφάλου και νευρολογία- έχουν σημειώσει πολύ μεγάλη πρόοδο.

Οι επιστήμονες πίστευαν μέχρι πρόσφατα ότι ο άνθρωπος δεν αναπτύσσει νέα εγκεφαλικά κύτταρα κατά την διάρκεια της ζωής του. Αυτό σημαίνει ότι οι νευρώνες από την στιγμή που φθείρονται και πεθαίνουν δεν αντικαθίστανται με άλλους καινούριους. Επομένως, ο εγκέφαλος περιορίζεται στην δημιουργία νέων συνδέσεων μεταξύ των ζωντανών κυττάρων που απομένουν. 'Aρα, η αύξηση του μεγέθους του εγκεφάλου μας από 400 περίπου γραμμάρια στο νεογέννητο ως τα τα 1400 περίπου γραμμάρια στο ενήλικο άτομο, δεν οφείλεται στον πολλαπλασιασμό των νευρικών κυττάρων, αλλά στην ανάπτυξη των υπαρχόντων νευρώνων, όπως και στα νευρογλοιακά κύτταρα που στηρίζουν και τρέφουν τους νευρώνες, τα οποία συνεχίζουν να διαιρούνται και να πολλαπλασιάζονται.

Σήμερα, όμως, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι υπάρχουν σε κάποιες περιοχές του εγκεφάλου "προγονικά" κύτταρα, γνωστά και ως βλαστοκύτταρα, τα οποία έχουν την δυνατότητα να πολλαπλασιάζονται και να διαφοροποιούνται σε νευρώνες, κάτω από ορισμένα ερεθίσματα. Η νευρογένεση στον άνθρωπο εντοπίστηκε στην περιοχή του ιππόκαμπου και πιο συγκεκριμένα στην "οδοντωτή έλικα". Τα περισσότερα από τα νέα κύτταρα που παράγονται στον ιππόκαμπο μεταναστεύουν προς τον εγκεφαλικό φλοιό (φαιά ουσία), όπου διαμορφώνονται σε ώριμους νευρώνες και δημιουργούν συνάψεις με άλλους παλαιότερους.

Κατά μέσο όρο, κάθε νευρώνας σχηματίζει περίπου 1.500 συνάψεις. Yπάρχουν περισσότεροι από 10 δισεκατομμύρια νευρώνες και περισσότερες από 10 τρισεκατομμύρια συνάψεις. Οι συνάψεις μπορεί να είναι ισχυρές ή αδύναμες. Η ισχύς μιας σύναψης καθορίζει το αν, και πόσο εύκολα, οι διεγέρσεις θα εξακολουθήσουν να οδεύουν προς στον επόμενο νευρώνα. Σε έναν διεγερτικό νευρώνα, μια ισχυρή σύναψη διευκολύνει την μεταφορά της διέγερσης, ενώ μία αδύναμη σύναψη την παρακωλύει ή την μπλοκάρει εντελώς.

Κάθε νέα εμπειρία μας σχηματίζει ένα νέο κύκλωμα νευρώνων. Η ενεργοποίηση αυτών των νευρώνων ανακαλεί την συγκεκριμένη εμπειρία. Είναι αποδεκτό στην επιστήμη ότι υπάρχουν τουλάχιστον τριών ειδών μνήμες, οι οποίες χαρακτηρίζονται από διαφορετικούς χρόνους αποθήκευσης και, επομένως, από διαφορετική δυνατότητα ανάκλησης. Η εικονική μνήμη διαρκεί 250 χιλιοστά του δευτερολέπτου, η βραχυχρόνια μνήμη διαρκεί γύρω στα 30 δευτερόλεπτα και η μακροχρόνια μνήμη διαρκεί από πολλές ώρες μέχρι και μια ολόκηρη ζωή και περιέχει όλη την γνώση μας για τον κόσμο.

Ο εγκέφαλος χωρίζεται σε τρία φανταστικά τμήματα, καθένα από τα οποία χειρίζεται και επεξεργάζεται ένα διαφορετικό είδος εικόνας. Το γηραιότερο ονομάζεται "ερπετόμορφος" ή "γηραιός εγκέφαλος". Χειρίζεται την φυσική νοητική παράσταση και μέσω αυτού κατανοούμε τον φυσικό κόσμο. Κατόπιν, έχουμε τον γηραιό θηλαστικό εγκέφαλο ή μεταιχμιακό σύστημα του εγκεφάλου, που επικαλύπτει το προηγούμενο. Χειρίζεται την εσωτερική νοητική εικόνα και όλα τα συναισθήματα. Ο νέος θηλαστικός εγκέφαλος ή νεοφλοιός, χειρίζεται αφηρημένες εικόνες και είναι ο νοητικός μας εγκέφαλος (Pearse, 1985). Ο νεοφλοιός χωρίζεται σε δύο ημισφαίρια, καθένα από τα οποία είναι φαινομενικά ανεξάρτητο, συνειδητό και ικανό να εκτελέσει τις σύνθετες γνωστικές διεργασίες στις οποίες ειδικεύεται. Το αριστερό ημισφαίριο είναι το βασικό κέντρο για την αφηρημένη σημασιολογική γλώσσα και ελέγχει την αναλυτική λειτουργία. Το δεξιό ημισφαίριο είναι κυρίως υπεύθυνο για την συνολική χωρική δομή, την κατανόηση της απλής συγκεκριμένης γλώσσας και του μη-προφορικού ιδεασμού. O δεξιός εγκέφαλος συνθέτει, ο αριστερός αναλύει.

Ο εγκέφαλος παρουσιάζει συναισθήματα από ένα αξιοσημείωτα μικρό αριθμό εγκεφαλικών κέντρων. Τα περισσότερα από αυτά βρίσκονται κάτω από τον φλοιό του εγκεφάλου και είναι γνωστά ως υποφλοιώδη. Τα κύρια υποφλοιώδη κέντρα βρίσκονται στην περιοχή του εγκεφαλικού στελέχους, του υποθάλαμου και του πρόσθιου εγκεφάλου.

Δεν υπάρχει ένα μοναδικό κέντρο του εγκεφάλου που επεξεργάζεται τα συναισθήματα, αλλά ξεχωριστά συστήματα σχετιζόμενα μεταξύ τους, τα οποία διαχωρίζουν τα συναισθηματικά πρότυπα.

Ο εγκέφαλος είναι η φυσική συσκευή μέσω της οποίας λειτουργεί η διάνοια.

Στην οποιαδήποτε διατύπωση σχετικά με το πώς λειτουργούν η ανθρώπινη συνειδητότητα, η σκέψη, και άλλες ψυχολογικές διαδικασίες, δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει την δομή και την λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου. Η συμπληρωματική σχέση ανάμεσα στον αριστερό και δεξιό εγκέφαλο διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε το σύμπαν.

Από ολόκληρο αυτό το δίκτυο του εγκεφάλου, το τόσο θαυμαστό, μόνο ένα πολύ μικρό μέρος είναι ενεργοποιημένο και λειτουργεί στον άνθρωπο.

Αν, λοιπόν, ο φυσικός εγκέφαλος έχει τόση κεντρική σημασία για την λειτουργία και την εξέλιξη του ανθρωπίνου όντος, πώς μπορεί ο άνθρωπος να ενεργοποιήσει και να αξιοποιήσει μεγαλύτερο μέρος λειτουργίας του εγκεφάλου του;

Τρόποι ενεργοποίησης του ανθρώπινου εγκεφάλου

Οι περισσότεροι άνθρωποι ακολουθούν μία ρουτίνα στην καθημερινή τους ζωή, δηλαδή μία μηχανική επανάληψη των ίδιων εργασιών, χωρίς καμμία πρωτοτυπία.

Αυτό είναι μια πραγματικότητα την οποία μπορεί κανείς να την διαπιστώσει πολύ εύκολα παρατηρώντας την καθημερινή του ζωή. Είναι μία επανάληψη όμοιων πραγμάτων!

Χρειάζεται, λοιπόν, να μετατρέψουμε το περιβάλλον γύρω μας σε ένα περιβάλλον πλούσιο σε νέα ερεθίσματα για να δημιουργήσουμε τις απαραίτητες συνθήκες νέων πολλαπλών συνάψεων μεταξύ των νευρώνων του εγκεφάλου μας και να τον βοηθήσουμε να παράγει μεγαλύτερες ποσότητες νευροτροφινών, παραγόντων που συμβάλλουν στην διαφοροποίηση, την επιβίωση και την ελαστικότητα των εγκεφαλικών κυττάρων.

Τι θα μπορούσε να περιλαμβάνει ένα πρόγραμμα κατάλληλο για την εκπαίδευση ή ενεργοποίηση του εγκεφάλου μας;

Η επιστήμη, όπως και οι διάφορες εσωτερικές παραδόσεις, προτείνουν πολλές ασκήσεις για την υπηρέτηση αυτού του σκοπού:

* Παρατήρηση με ιδιαίτερη προσοχή της φύσης, ενός δάσους, μιας λίμνης, μιας ακρογιαλιάς, των λουλουδιών, των αρωμάτων, των χρωμάτων, των μικροοργανισμών, των ζώων κ.λπ..

* Φτιάξτε έναν δικό σας κήπο και ασχοληθείτε με την περιποίησή του παρατηρώντας την εξέλιξη, φτιάξτε και περιποιηθείτε γλάστρες με διάφορα φυτά.

* Αναγνωρίστε το φαγητό με την βοήθεια της όσφρησης, της γεύσης, της όρασης, ακόμη και της ακοής.

* Ακολουθήστε καινούριες διαδρομές στην καθημερινή σας πορεία προς την εργασία σας ή της επιστροφής στο σπίτι σας.

* Δημιουργείτε συχνές αλλαγές στην διακόσμηση του σπιτιού σας, στην τοποθέτηση των επίπλων σας. Προσπαθείτε την αλλαγή.

* Γνωρίστε καινούριους ανθρώπους, συνομιλήστε μαζί τους, προσέξτε τους, συνεργασθείτε μαζί τους, διασκεδάστε μαζί τους.

* Ακούστε μουσική και τραγουδήστε.

* Διαβάστε χρήσιμα βιβλία.

* Ενδιαφερθείτε για την τέχνη.

* Επισκεφθείτε διάφορες περιοχές της πόλης όπου κατοικείτε, προσέξτε τους ανθρώπους, ερευνήστε τα προβλήματά τους, προσπαθήστε να δώσετε λύσεις.

* Μάθετε μία ξένη γλώσσα, ένα μουσικό όργανο, τον χειρισμό ενός μηχανήματος. * Ασκηθείτε με όποιο τρόπο νομίζετε και παρατηρήστε την κατάσταση του σώματός σας μετά από την άσκηση, την κατάσταση των αισθήσεών σας, την διάθεσή σας. * Ταξιδέψτε και γνωρίστε καινούριους τόπους και χρόνους.

* Σκεφθείτε, συλλογιστείτε, διαλογιστείτε. Κατά τον διαλογισμό ο άνθρωπος βιώνει ουσιαστικές ψυχοσωματικές αλλαγές, οι οποίες έχουν θετικό αντίκτυπο σε κάθε τομέα της ζωής του. * Αγαπήστε τον Κόσμο γύρω σας.

Ο εγκέφαλός μας, παρ' όλο που είναι περιορισμένος, έχει πάρα πολλές δυνατότητες, τις οποίες ούτε μπορούμε να φαντασθούμε. Χρειάζεται βέβαια να επιλέγουμε τις δραστηριότητές του και την δημιουργία χρήσιμων συνάψεων, οι οποίες να συμβάλλουν στην συνειδητή διεύρυνσή του και όχι στο μπλοκάρισμά του.

Μπορεί ο καθένας άνθρωπος να το επιτύχει, αν θέλει.
Σταμάτης Τσαχάλης
άπό 

Παρασκευή 19 Αυγούστου 2011

Είμαστε υπνωτισμένοι

ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΜΟΡΦΕΑ
Από την εποχή του Πλάτωνα ως σήμερα πολλοί σημαντικοί άνθρωποι του πνεύματος επιμένουν πως όλοι βρισκόμαστε σε κατάσταση ύπνωσης. Υπάρχουν, μάλιστα, 4 βασικά επιχειρήματα που στηρίζουν αυτή την άποψη.
Όταν ακούτε τη λέξη «ύπνωση» τι σας έρχεται στο νου;
Κάποια σόου υπνωτιστών που ασκούν τις δυνάμεις τους πάνω σε άτομα βάζοντάς τα να.....κάνουν διάφορα πράγματα που δεν θυμούνται μετά; Ή μήπως σκέπτεστε κάποιες ψυχολογικές συνεδρίες όπου οι ασθενείς ανακαλούν από τα βάθη της μνήμης τους τραυματικές εμπειρίες που είχαν ξεχάσει; Ή μήπως πάλι σκέπτεστε αναδρομές ζωής;
Η αλήθεια είναι πως ο υπνωτισμός εφαρμόζεται σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, ωστόσο, υπάρχει ένας ακόμα τομέας του που σίγουρα δεν έχετε σκεφτεί: η κατάσταση ύπνωσης στην οποία βρισκόμαστε όλοι δίχως καν να το γνωρίζουμε. Μην ξαφνιάζεστε.
Δεν πρόκειται για μια καινούργια ιδέα αλλά για μια διαπίστωση που είχε ήδη κάνει ο Πλάτων. Περιγράφοντας το μύθο της περίφημης «σπηλιάς» αλλά και σε πολλά άλλα σημεία των συγγραμμάτων του έδινε γλαφυρές εικόνες για την πλειοψηφία των ανθρώπων που αν και νομίζουν ότι είναι ξύπνιοι, στην ουσία είναι υπνωτισμένοι και βυθισμένοι ο καθένας στο δικό του κόσμο.
«Είμαστε ξύπνιοι τώρα που δρούμε και μιλάμε ή μήπως βρισκόμαστε στη μέση ενός ονείρου, γιατί κι όταν ονειρευόμαστε νομίζουμε και πάλι ότι μιλάμε και κάνουμε πράξεις» ρωτά ανοίγοντας ένα μεγάλο φιλοσοφικό κεφάλαιο που αν συνειδητοποιούσαμε τη σπουδαιότητά του θα έτριζαν τα θεμέλια της βεβαιότητάς μας περί του τι είναι αντικειμενικά πραγματικό και τι υποκειμενικά.
Οι 4 Αρχές της Φαντασίας
Λίγο πολύ όλοι οι φιλόσοφοι, οι μύστες και οι σοφοί έχουν επισημάνει ότι η ανθρωπότητα βρίσκεται σε κατάσταση ύπνου. Κάθε μέρα υπνωτίζουμε τον εαυτό μας υποσυνείδητα.
Οι υπνωτιστικές υποβολές που του δίνουμε έχουν τη μορφή των πεποιθήσεων για τον εαυτό μας, τη ζωή μας, το μέλλον και τις σχέσεις μας.
Οι προσδοκίες, οι έμμονες ιδέες, οι προκαταλήψεις συνθέτουν μαζί με τις πεποιθήσεις μας το υπνωτιστικό υπόβαθρο της ζωής μας.
Η φαντασία μας είναι ο χτίστης της πραγματικότητάς μας γι αυτό και αν ζούμε ζωές μέτρια ικανοποιητικές είναι γιατί δεν χρησιμοποιούμε εποικοδομητικά τη φαντασία. Στο κάτω –κάτω εφόσον με τη βοήθειά της υπνωτίζουμε τον εαυτό μας, τουλάχιστον ας τη χρησιμοποιήσουμε για να δομήσουμε μια πραγματικότητα πιο ευχάριστη. Πρέπει να έχουμε ,όμως, 4 βασικές αρχές υπ’ όψιν μας:
1.Η φαντασία είναι πιο ισχυρή από τη θέληση των περισσότερων ανθρώπων
Σε κάθε αντιπαράθεση μεταξύ φαντασίας και θέλησης είναι η φαντασία που κερδίζει. Αν φανταστούμε κάτι ενώ βρισκόμαστε σε ύπνωση, ακόμα κι αν η λογική μας μάς λέει ότι δεν είναι αλήθεια, εμείς θα το βιώνουμε σαν αληθινό.
Κατ’ αυτή την έννοια αν θέλουμε να πετύχουμε κάτι, καλύτερα να χρησιμοποιήσουμε τη φαντασία μας κι όχι την τρέχουσα λογική. Δείτε πώς λειτουργεί: αν για παράδειγμα κάνετε δίαιτα και σας προσφέρουν ένα λαχταριστό γλυκό για να αντισταθείτε θα πρέπει αμέσως να αρχίσετε να φαντάζεστε πόσο χαρούμενοι και ομορφότεροι θα είστε έχοντας ξεφορτωθεί τα περιττά κιλά. Αυτό είναι πολύ πιο δραστικό αντίδοτο από όσο σκέτη η δύναμη της θέλησης για αντίσταση στον πειρασμό. Αν, αντίθετα, αρχίσετε να φαντάζεστε πόσο νόστιμο είναι το γλυκό, πόσο απολαυστικά θα λιώνει στο στόμα σας και στη συνέχεια θελήσετε να επιστρατεύσετε τη δύναμη της θέλησής σας, το πιθανότερο είναι ότι θα ηττηθείτε.
2. Η φαντασία είναι πιο ισχυρή από τη λογικήΑυτή η αρχή είναι η αιτία που ένα σωρό κατά τα άλλα λογικοί άνθρωποι έχουν ακολουθήσει απατηλούς ηγέτες που ήξεραν πώς να τρέφουν τη φαντασία τους με ψεύτικες υποσχέσεις και κάλπικα σενάρια. Για τον ίδιο λόγο, επίσης, ερωτευόμαστε κάποιους που η λογική μας επιμένει ότι είναι απολύτως ακατάλληλοι αλλά εμείς είμαστε γοητευμένοι ζώντας μια ψευδαίσθηση.
3. Ο νους μπορεί να επεξεργαστεί μόνο μια ιδέα τη φορά.
Οι αντιφατικές ιδέες δεν μπορούν να γίνουν ταυτόχρονα αποδεκτές από το νου. Μπορούν να γίνουν διαδοχικά αποδεκτές όχι όμως την ίδια στιγμή. Πρόκειται για έναν από τους νόμους του Νεύτωνα, που έχει εφαρμογή και στην ψυχική σφαίρα, και που λέει πως δεν μπορούν δυο σώματα να καταλαμβάνουν τον ίδιο χώρο ταυτόχρονα. Συνεπώς αν τον χώρο του νου μας τον έχει καταλάβει η φαντασία και αυτή δεν λέει να εγκαταλείψει το θρόνο της, τότε οι όποιες αντίθετες προς αυτήν ιδέες δεν έχουν πιθανότητες να αποσπάσουν την τελική εύνοιά μας .
4. Οποιαδήποτε φανταστική κατάσταση βρίσκεται μέσα σε κάποια λογικά πλαίσια μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Αυτό θα συμβεί με μια προϋπόθεση: να παραμείνει ως εικόνα για καιρό και με ζωηρά χρώματα στο νου μας. Η υλοποίηση της φανταστικής εικόνας γίνεται επειδή ο υποσυνείδητος νους δεν μπορεί να διακρίνει τη διαφορά ανάμεσα σε κάτι που φανταζόμαστε με πολύ ζωντάνια και σε κάτι που όντως συμβαίνει. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του λεμονιού. Φανταστείτε ένα κίτρινο, ζουμερό λεμόνι.
Φανταστείτε να το κόβετε και γύρω να απλώνεται η μυρωδιά του ενώ ταυτόχρονα στάζετε μερικές σταγόνες στη γλώσσα σας και νιώθετε την ξινή γεύση του να απλώνεται στο στόμα σας.
Παρατηρήστε:
αν όντως φανταστήκατε ζωηρά τις εικόνες, τότε αυτή τη στιγμή στο στόμα σας θα έχει μαζευτεί περισσότερο σάλιο από το κανονικό. Αν αυτό έχει συμβεί τότε έχετε ένα ζωντανό παράδειγμα για το πώς ο υποσυνείδητος νους σας ώθησε το σώμα σας να αντιδράσει σαν να είχε να κάνει με ένα αληθινό κι όχι φανταστικό λεμόνι.
Όπως είναι προφανές, λοιπόν, σκηνοθετούμε την πραγματικότητά μας με τη βοήθεια της φαντασίας μας. Γι΄αυτό, τώρα που ξέρετε το μυστικό, σκεφτείτε πιο προσεκτικά: ποιες ιδέες αποφασίζετε να φιλοξενήσετε στο νου σας;
Ποιο όνειρο θέλετε να βιώσετε ως πραγματικότητα;
Αν είναι να κοιμόμαστε βυθισμένοι στον ιδεόκοσμό μας ο καθένας, τουλάχιστον ας το κάνουμε συνειδητά διαλέγοντας τα άριστα όνειρα. Αυτά που μπορούν να μας οδηγήσουν σε μια ομορφότερη πραγματικότητα.
Αν δεν την ονειρευτούμε, πώς θα την υλοποιήσουμε άλλωστε;
Της Ιουλίας Πιτσούλη

Τρίτη 2 Αυγούστου 2011

Σάββατο 2 Ιουλίου 2011

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΄Ερπετοειδής ΄Εγκέφαλος

Ο ΜΕΣΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΕΡΠΕΤΟΕΙΔΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΤΟΥ.
ΕΣΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΛΟΓΙΚΟΥ ΣΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΕΩΣ ΣΟΥ;


Ο εγκέφαλος του σύγχρονου ανθρώπου αποτελείται από έναν πυρήνα ερπετοειδούς εγκεφάλου, έναν εγκέφαλο κατώτερου θηλαστικού και κυρίως από τον εξελιγμένο ανθρώπινο εγκέφαλο.

Η καθένας από τους τρεις εγκεφάλους ελέγχει τις δικές του λειτουργίες και συνδέεται με τους άλλους με ένα δυναμικό δίκτυο νευρωνικών συνδέσεων. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος δίνει στον άνθρωπο την ξεχωριστή του θέση στο βασίλειο των ζώων, όμως οι άλλοι δύο εγκέφαλοί μας είναι ίδιοι με τις αντίστοιχες δομές των άλλων ζώων, μιας και οι πρωτόγονες αυτές περιοχές έχουν παραμείνει ίδιες εδώ και εκατομμύρια χρόνια.

Αξίζει να σημειωθεί πως δεν είναι μόνο ο ανώτερος ανθρώπινος εγκέφαλος που επιβάλλεται στον ερπετοειδή και στο θηλαστικό εγκέφαλο, αλλά αρκετά συχνά συμβαίνει το αντίθετο. Είναι εκείνες οι στιγμές που νοιώθουμε για παράδειγμα ανασφάλεια και δρούμε σαν απειλούμενα ζώα. Το σύνολο των ψυχικών διακυμάνσεων ή διαταραχών βασίζεται στα δίκτυα επικοινωνίας και ελέγχου των τριών αυτών βασικών πυρήνων του εγκεφάλου μας.

Ο ανώτερος ανθρώπινος εγκέφαλος ή λογικός εγκέφαλος, καταλαμβάνει το 85 % του συνολικού εγκεφάλου μας και ρυθμίζει ανώτερες λειτουργίες όπως:

1. Δημιουργικότητα.

2. Φαντασία.

3. Λογική.

4. Συλλογισμός.

5. Συναίσθηση.

6. Καλοσύνη.

7. Επίλυση προβλημάτων.

8. Συνδυαστική σκέψη.

9. Κοινωνικότητα.


Ο θηλαστικός ή συναισθηματικός εγκέφαλος, που εμφανίζεται όμοιος (συντηρημένος) σε πολλά θηλαστικά και δημιουργεί τα συναισθήματα που στη συνέχεια θα πρέπει να ελεγχθούν από το λογικό εγκέφαλο. Άφορά τήν αμυγδαλή και τόν ιππόκαμπο.

Ο θηλαστικός εγκέφαλος ρυθμίζει και γεννά συναισθήματα όπως:

1. Οργή.

2. Φόβος.

3. Παρόρμηση.

4. Πόθος.

5. Παιγνίδι.

6. Στοργή.

7. Φροντίδα.

8. Φιλία.

9. Έρωτας.

10. Ζήλια.

Ο ερπετοειδής εγκέφαλος είναι το πιο πρωτόγονο τμήμα του εγκεφάλου μας. Δημιουργεί την ανάγκη για επιβίωση και ρυθμίζει αισθήματα και κατώτερες λειτουργίες όπως:Αφορά τόν Θάλαμο καί τόν Υποθάλαμο.

1. Αναπνοή.

2. Θερμοκρασία σώματος.

3. Λειτουργία καρδιάς.

4. Πείνα.

5. Πέψη.

6. Στάση και κίνηση σώματος.

7. Ισορροπία.

8. Αντίληψη χώρου.

9. Κίνδυνος.

10. Ένστικτα επιβίωσης.

Αξίζει να σκεφτεί κανείς τον τρόπο λειτουργίας του τριπολικού αυτού συστήματος και τις ενδεχόμενες παρεκτροπές του, παίρνοντας χαρακτηριστικά προσωπικοτήτων από το περιβάλλον του.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ







Τετάρτη 27 Απριλίου 2011

Είμαστε ό,τι Σκεπτόμαστε, Πιστεύουμε, Πράττουμε



Η Άγνωστη λειτουργία του Νου. Συνειδητό και Υποσυνείδητο:



Ο Νους μας αποτελείται από το συνειδητό Νου και από τον υποσυνείδητο Νου. Ο συνειδητός Νους, εξυπηρετεί όλες τις ελεγχόμενες από τον συνειδητό Νου ανάγκες της ζωής μας, όπως π.χ. τι θα φάμε, τι εργασία θα κάνουμε, ποιον θα ψηφίσουμε κ.ά., και ο υποσυνείδητος Νους, εξυπηρετεί όλες τις μη ελεγχόμενες από το συνειδητό Νου ανάγκες της ζωής, όπως π.χ. τη λειτουργία της καρδιάς, της πέψης των νεφρών κ.α. Εάν π.χ. τραυματιστούμε, ο συνειδητός Νους θα δέσει τη πληγή και ο υποσυνείδητος θα τη γιατρέψει.
Το υποσυνείδητο μας εργάζεται συνεχώς 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Κάθε 120 ημέρες αλλάζει ολοσχερώς το αίμα μας και κάθε 11 μήνες αλλάζει ολοσχερώς τα κύτταρα του σώματός μας.
Το υποσυνείδητό μας που κατασκεύασε το σώμα μας και εποπτεύει τη λειτουργία του είναι σε θέση να αποκαταστήσει κάθε βλάβη του οργανισμού μας και να διορθώσει το έργο των χειρών του, αρκεί εμείς οι ίδιοι με τον συνειδητό Νου, να μην το εμποδίζουμε με τις αρνητικές σκέψεις και την ανθυγιεινή διατροφή-διαβίωση.

Είμαστε ό,τι πιστεύουμε

Ο υποσυνείδητος Νους εξαρτάται και κατευθύνεται από τον συνειδητό Νου. Ο,τιδήποτε πιστεύει το συνειδητό μας ως ορθό, το υποσυνείδητο το αποδέχεται και επιδιώκει την πραγματοποίηση του, επομένως, ποτέ να μη λέμε, θα αποτύχω, θα αρρωστήσω, θα καταστραφώ, γέρασα κ.ά. γιατί:
α) Ζούμε τις αρνητικές αυτές καταστάσεις. Είμαστε πάντα ότι σκεπτόμαστε και
β) ο υποσυνείδητος Νους θα πραγματοποιήσει τις σκέψεις μας αφού τις εντολές αυτές παίρνει όπως «Γέρασα», «Θα αρρωστήσω» κ.ά.
Για να ευτυχίσουμε ας σκεπτόμαστε πάντα το καλό, για να μας βρει το καλό. Όπως π.χ. «Θα πετύχω», «Είμαι νέος, όμορφος», «Είμαι υγιής–ευτυχισμένος». «Καλομελέτα κι έρχεται».
Παράλληλα όμως με τις θετικές σκέψεις απαιτούνται και θετικές ωφέλιμες πράξεις όπως π.χ. να μην καπνίζουμε, να μην τρώμε βλαβερές τροφές, να γυμναζόμαστε κ.ά.
Από κάθε εμπόδιο ή ζημιά να εξετάζουμε τι καλό μπορεί να προκύψει, μια πολύτιμη εμπειρία, ένα σπουδαίο μάθημα, η αποφυγή μιας άλλης μεγαλύτερης ζημιάς π.χ. εαν μας επιβάλλει ο τροχονόμος κάποιο πρόστιμο αντί να ταραχτούμε και να στεναχωρηθούμε, να τον ευχαριστήσουμε γιατί μπορεί να μας έσωσε από ένα επικείμενο δυστύχημα, έναν τραυματισμό – έναν θάνατο.
Η ζωή είναι ένα μεγάλο σχολείο, οι καθηγητές μας είναι τα εμπόδια και οι δυσκολίες.
Σπουδαίο ρόλο στη ζωή μας έχει και η πίστη. Πίστη είναι η σιγουριά για την ορθότητα γνώμης, γεγονότων, κ.λπ.
Ο Ιησούς Χριστόςαπέδειξε τη θαυματουργή δύναμη της πίστης μέσω του Νου, λεγοντας στον άρρωστο: «Πήγαινε, η Πίστη σου ότι εγώ μπορώ να σε σώσω, σε έσωσε».
Η πίστη και η εμπιστοσύνη στο Θεό (σε όποιο Θεό πιστεύουμε) στη δύναμη που εδημιούργησε και κυβερνάει το σύμπαν, αποτελεί όντως ύψιστη δύναμη. Ας κάνουμε χρήση για να απογειωθούμε. Πιστεύοντες και μη έχουν δίκιο, η διαφορά βρίσκεται στο αποτέλεσμα, το αποτέλεσμα μετράει.
Μια ακόμη επιβεβαίωση της απεριόριστης δύναμης του Νου, μας δίνει και ο Παγκόσμιος πρωταθλητής Γιάννης Κούρος. Στην ερώτησή μας ‘’πως το κατορθώνεις και τρέχεις 7 ημέρες και 7 νύχτες συνεχώς, με ξεκούραση μόνο 2-4 ώρες;’’ μας απάντησε ‘’ο άνθρωπος μπορεί να πετύχει απίστευτες, αφάνταστες επιδώσεις, κι αυτό κατορθώνεται: τι θέλω να πετύχω και για ποιο σκοπό; Ο δικός μου ο στόχος σε κάθε αγώνα είναι να υπερβώ κάθε προηγούμενο ρεκόρ και βάζω αυτό το στόχο για να αποδείξω ότι στις ανθρώπινες δυνατότητες δεν υπάρχουν όρια, ώστε να ξεφύγει ο άνθρωπος από την τεχνητή μιζέρια και δυστυχία.
1) με τη θέσπιση του στόχου:τι θέλω να πετύχω και για ποιο σκοπό; Ο δικός μου ο στόχος σε κάθε αγώνα είναι να υπερβώ κάθε προηγούμενο ρεκόρ και βάζω αυτό το στόχο για να αποδείξω ότι στις ανθρώπινες δυνατότητες δεν υπάρχουν όρια, ώστε να ξεφύγει ο άνθρωπος από την τεχνητή μιζέρια και δυστυχία.
2) με τη σφοδρή επιθυμία και τον οραματισμό της νίκης, ο ίδιος οραματίζομαι τη νίκη όχι για να ξεπεράσω κάποιο συναθλητή μου, αλλά την προηγούμενη επίδοσή μου.
3) με την ακλόνητη πίστη ότι η νίκη και ο νέος στόχος είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν.
Όλες αυτές οι ψυχο-διανοητικές καταστάσεις είναι απαραίτητες για το ξεκίνημα του αγώνα. Κατά τη διάρκεια του αγώνα, όταν το σώμα αδυνατεί να συνεχίσει, αναλαμβάνει ο νους, και όταν και ο νους εγκαταλείπει, αναλαμβάνει το πνεύμα (η ψυχή) οπότε δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο, όλα είναι κατορθωτά.'' Σημειώστε ότι ο Γιάννης Κούρος εκτός αγώνα είναι ένας απλός άνθρωπος, όπως είμαστε όλοι μας, επομένως ό,τι κατορθώνει αυτός μπορούμε να το κατορθώσουμε και εμείς. Τώρα εμπνεόμενοι από τις εμπειρίες του Γιάννη Κούρου ας δούμε πως μπορούμε να κατορθώσουμε και εμείς πράγματα που δυσκολευόμαστε να τα πραγματοποιήσουμε.

Πώς να απαλλαγούμε από περιττά κιλά, αρρώστιες με τη δύναμη του νου.

Τι ακριβώς χρειάζεται να πράξουμε:
1) να το θέσουμε ως στόχο,
2) να οραματιστούμε με τη θετική σκέψη και την πίστη, τα ευεργετικά αποτελέσματα της απώλειας των επιπλέον κιλών (Να φάμε την κοιλιά πριν μας φάει εκείνη τη ζωή).
3) Να φανταστούμε, πόσο όμορφα, πόσο ευχάριστα θα νιώθουμε, όταν φτιάξουμε ένα σώμα που θα το χαιρόμαστε και δεν θα ντρεπόμαστε. Παράλληλα με το ''πρέπει'' χρησιμοποιούμε και το ''γιατί''. Αφού μπορούμε, γιατί να μην το πράξουμε; Έτσι, με αυτή την ψυχολογική προετοιμασία προχωράμε εύκολα στην εφαρμογή δηλαδή στη νηστεία με νερό και λεμόνι ή τη φρουτοδίαιτα. Η γνώση και η βεβαιότητα ότι η υγεία μας δεν κινδυνεύει από τη νηστεία αφού τις μέρες που θα κάνουμε νηστεία θα τραφούμε με τα επιπλέον κρέατα και λίπη (Α΄ποιότητας) που είναι αποθηκευμένα στο σώμα μας, ενισχύει τη προσπάθεια μας για την απώλεια των επι πλέον κιλών αρρώστιας και ασχήμιας.
Φυσικά το σώμα αντιδρά με λιγούρες, ζαλάδες κ.ά., γιατί αλλιώς το είχαμε συνηθίσει. Τότε επεμβαίνει ο νους και υποχρεώνει το σώμα να προσαρμοστεί στη νέα κατάσταση. Αυτό θα χρειαστεί μόνο για 1-2 ημέρες κατόπιν δεν θα υπάρχει καμία σωματική δυσκολία για να συνεχίσουμε τη νηστεία και να πετύχουμε το στόχο μας.
Στην ανάγκη απώλειας των επιπλέον κιλών δεν χρειάζεται παρέμβαση και του πνεύματος, γιατί το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα δεν είναι υπερφυσικό, ενώ να τρέχεις 7 μέρες και 7 νύχτες άνευ διακοπής, είναι υπερφυσικό, είναι ηρωισμός, οπότε απαιτείται πνευματική παρέμβαση.
Μετά από αυτές τις γνώσεις, δεν επιτρέπεται να λέμε π.χ. δεν μπορώ: «να κόψω το κάπνισμα», «να ξυπνάω νωρίς», «να είμαι ήρεμος» κ.ά.
Όλα τα μπορούμε με τη δύναμη του Νου μας.
Η γνώση μας δίνει τα φτερά και η πίστη τη χρήση τους.

Αυτογνωσία Ύψιστη Δύναμη

Αυτογνωσία σημαίνει: Γνωρίζω τον εαυτό μου, διορθώνω τα λάθη μου, ζω ευτυχισμένα. Το να ξεγελάμε τους άλλους είναι πολύ κακό, μεγαλύτερο κακό όμως είναι να ξεγελάμε εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας. Άλλα να σκεφτόμαστε, άλλα να λέμε, άλλα να πιστεύουμε και άλλα να πράττουμε και όλες αυτές τις αντιφάσεις να μην τις αντιλαμβανόμεθα ούτε εμείς οι ίδιοι. Από αυτή την πλάνη που πάσχομε λίγο η πολύ σχεδόν όλοι οι άνθρωποι και η οποία μας οδηγεί σε σοβαρές ψυχοσωματικές αρρώστιες, πολέμους και καταστροφές προσωπικές και κοινωνικές, μπορεί να μας σώσει μόνο η Αυτογνωσία.
Το «γνώρισε τον εαυτό σου» των αρχαίων μας προγόνων.

Αυτογνωσία πως αποκτιέται
α) Με τον αυτοέλεγχο, ελέγχοντας εμείς οι ίδιοι τον εαυτό μας.Τι σκέπτομαι? Τι πράττω; Γιατί το πράττω; Τι έπρεπε να πράττω;
Εφαρμόζοντας τον "Πυθαγόρειο αυτο-έλεγχο" πριν από κάθε μας σκέψη και πράξη κάνουμε το πρώτο βήμα προς την αυτογνωσία.
β) Με τη βοήθεια των οικείων και των συνεργατών μας, οι οποίοι βιώνουν τα ελαττώματά μας και μπορούν να μας βοηθήσουν όταν τους το ζητήσουμε και έχουμε την αντοχή να τους ακούσουμε.


Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2011

*ΝΟΥΣ ΥΓΙΗΣ ΕΝ ΣΩΜΑΤΙ ΥΓΙΕΙ*




ΝΟΥΣ ΥΓΙΗΣ ΕΝ ΣΩΜΑΤΙ ΥΓΙΕΙ

Η Ελληνική αυτή φιλοσοφημένη φράση σοφίας, δηλώνει πεντακάθαρα την σχέση και την επιρροή του νού στο σώμα.
Ότι παθαίνει το σώμα μας οφείλετε στις σκέψεις μας, στον λογισμό μας και τά συναισθήματα πού δημιουργούμε μέσα μας. Όλη η χημεία του σώματος διεγείρετε από τον νού και το τι μας κυβερνά εκεί μέσα.
Όπως δημιουργούμε τον κόσμο γύρο μας βάση των σκέψεών μας, έτσι επιβαλλόμαστε και στο σώμα μας.
Η διάθεση της κάθε στιγμής μας αλλάζει και την σωματική μας κατάσταση .
Όταν ο ΝΟΥΣ μας είναι ήρεμος, θετικός, κυβερνώμενος από την πίστη πώς όλα θα πάνε καλά γιατί έτσι τά τακτοποιήσαμε μέσα μας, το σώμα ανταποκρίνεται με την ίδια ηρεμία όλων των υγρών του μερών. Το νευρικό σύστημα, ο αγγελιοφόρος Ερμής της κοινωνίας του σώματος, στέλνει θετικά μηνύματα και στο τελευταίο κύτταρο μας . Όταν μας διέπει η ανησυχία, τότε όλο το σώμα πάλλετε και δεν ελέγχουμε τά νεύρα μας. Συνέπεια αυτού, αρνητική σκέψη και κακή ψυχολογία = κακή υγεία.
Τι μπορούμε να προσθέσουμε ακόμα όταν η ίδια η φράση «ΝΟΥΣ ΥΓΙΗΣ ΕΝ ΣΩΜΑΤΙ ΥΓΙΕΙ» τά λέει όλα;
Να σκέπτεσθαι θετικά, να εκφράζεστε θετική , να στέλνετε αγάπη, να προσεύχεστε γία να μην ανησυχείτε, και να έχετε πίστη πώς όλα όσα ζητάτε θα τα λάβετε. Ο Θεός είναι πανταχού παρόν μέσω του Αγίου Πνεύματος .
Και μην ξεχνάτε πώς ο ΝΟΥΣ λέγετε και ΠΝΕΥΜΑ.


ΣΟΦΙΑ ΒΛΑΧΟΥ


...............................................................................................


...............................................................................................


ΝΟΥΣ ΥΓΙΗΣ ΕΝ ΣΩΜΑΤΙ ΥΓΙΕΙ






Να γίνουμε φίλοι του εαυτού μας . .

Υ.Γ.: *ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΟΥΔΕΙΣ ΟΣΤΙΣ ΟΥΧ ΑΥΤΟΝ ΦΙΛΕΙ* . (Μένανδρος , Γν. Μον) .


Δεν υπάρχει κανένας που δεν αγαπάει τον εαυτό του


(Το γνωμικό δεν περιέχει την φιλαυτία αλλά την προσοχή ή την υγεία στο σώμα μας) .

Y.Γ.2: *Είναι φυσικό να αγαπά ο καθένας τον εαυτό του* . (Αριστοτέλης) .

Υ.Γ.3: Αγαπώ τους φίλους πολύ μα τον εαυτό μου περισσότερο . (Του Λαού) .
Στα θέματα υγείας δε χωρά η αναβολή.
O χρόνος είναι αλήθεια και γιατρός μαζί .
Όταν κουράζεις το σώμα ξεκουράζεις το πνεύμα (νου)
Η γυμναστική ενεργοποιεί και τονώνει το νου (πνεύμα).
Υ.Γ.: *Με το γέλιο βγαίνουν από το λήθαργο η εξυπνάδα και η λογική* . (Ντάριο Φο , Νόμπελ Λογοτεχνίας 1997) .

Ο γέροντας φυλάει καλύτερα την υγεία του .
Το πνεύμα εύκολα πέφτει σε ύπνωση χωρίς την άσκηση του σώματος.
Όπως το σώμα χρειάζεται τη γυμναστική για να είναι υγιές έτσι και η ψυχή χρειάζεται το πνεύμα και το συναίσθημα.
Εξασκώντας το σώμα δυναμώνεις το πνεύμα . Δυναμώνοντας το πνεύμα δίδεις λύσεις στα προβλήματα της καθημερινότητά σου . Δίδοντας λύσεις στα προβλήματα της καθημερινότητα έκανες το πρώτο βήμα για την ευτυχία σου....
Δύο γεννούν το άγχος : η έλλειψη φιλοσοφίας και η έλλειψη χρόνου .
Εχθρός του άγχους η τάξη και η οργάνωση .
Άγχος προκύπτει είτε από εμάς είτε από τους άλλους . Το σημαντικό είναι να ξεχωρίσουμε το άγχος των άλλων να μην γίνεται δικό μας άγχος διότι των άλλων δεν εξαρτάται από εμάς . Συνεπώς κάτι που δεν το ορίζουμε γιατί θα έπρεπε να μας επηρεάζει; Εξού και η Κρητική ρήση *τα δικά μου και πολλά μου* .
Πρόσεχε τον εαυτό σου (από αρρώστιες και τραύματα) , για να μπορείς να προσέχεις αυτούς που αγαπάς , διαφορετικά κανένας δεν θα σε προσέξει .
Να γνωρίζουμε την αλήθεια για την ασθένειά μας , οτιδήποτε άλλο είναι υποκρισία και βλαπτικό .
Είναι ανοησία να μην θέλουμε να μάθουμε την αλήθεια για την αρρώστια που έχουμε και εξυπηρετεί κακούς σκοπούς .
Όπως το ανθρώπινο σώμα πρέπει να τρέφεται με την καλύτερη τροφή για να έχει υγεία έτσι και η ανθρώπινη ψυχή πρέπει να τρέφεται με την καλύτερη πνευματική τροφή για να ηρεμήσει (ισορροπήσει) .


*ΝΟΥΣ ΥΓΙΗΣ ΕΝ ΣΩΜΑΤΙ ΥΓΙΕΙ* .


Δηλαδή ο νους είναι υγιής μέσα σε ένα υγιές σώμα .

*Το άτομο νοσεί όταν αφήσει τον οργανισμό του να εξασθενήσει* . (Ιπποκράτης από την Κω , 460 - 370 π.χ.) .

*ΟΥΔΕΝ ΩΦΕΛΟΣ ΕΚ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΩΝ ΑΓΑΘΩΝ ΕΣΤΙ , ΕΑΝ ΤΟ ΥΓΙΑΙΝΕΙΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΗ* , δηλαδή αν απουσιάσει η υγεία από τον άνθρωπο , δεν υπάρχει κάποιο όφελος γι΄αυτόν απ΄όλα γενικά τα άλλα αγαθά του . (Ιπποκράτης) .

*ΩΦΕΛΕΕΙΝ Ή ΜΗ ΒΛΑΠΤΕΙΝ* . Να ωφελείς παρά να βλάπτεις ή αν δεν μπορείς να ωφελήσεις να μην βλάπτεις . (Φράση από τον όρκο του Ιπποκράτη) .

*Ασχολείται με τις αρρώστιες ο γιατρός, αλλά γιατρεύει η φύση* . (Ιπποκράτης, *ΦΥΣΙΣ, ΝΟΣΩΝ ΙΑΤΡΟΣ*) .

*Ιατρική και υγεία δεν είναι τίποτα άλλο από την υγιεινή φυσική διατροφή .


Το φάρμακό σου η τροφή σου* . (Ιπποκράτης) .

*Η τροφή σου να είναι το φάρμακό σου και το φάρμακό σου να είναι η τροφή σου* . (Ιπποκράτης) .

Υ.Γ.: *Είμαστε ότι τρώμε . Και αυτό που τρώμε καθορίζει τις σκέψεις, τη ζωή μας, το παρόν, το μέλλον, και το πεπρωμένο μας...! (Αλέξης Κάρελ γιατρός βιολόγος , Βραβείο Νόμπελ) .

Υ.Γ.2: *Οι άνθρωποι , που σκοπεύουν να γίνουν σπουδαίοι , πρέπει να γυμνάζουν το μεν σώμα με γυμναστικές ασκήσεις την δε ψυχή με πνευματική καλλιέργεια* . (Αντισθένης) .


*Υγεία σημαίνει σταθερότητα της μορφής , ασθένεια είναι η φθορά της* . (Πυθαγόρας από Σάμο) .

*Να εξασκείτε την μνήμη* . (Πυθαγόρας από Σάμο) .


Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010

Όλα εϊναι μέσα στό όνειρο τού θεού


Οι περισσότερες ανατολικές θρησκείες και φιλοσοφίες υποστηρίζουν ότι, ο υλικός κόσμος που μας περιβάλλει, δεν είναι τίποτα άλλο από μια ψευδαίσθηση!

''Στην πραγματικότητα είμαστε ένα είδος δεκτών που κολυμπούν σε μια απέραντη πολύχρωμη θάλασσα συχνοτήτων και αυτό που δεχόμαστε το μετασχηματίζουμε μαγικά σε φυσική πραγματικότητα σε ένα από τα δισεκατομμύρια κόσμων που υπάρχουν στο υπέρ - ολογράφημα.

Σε ένα ολογραφικό σύμπαν αυτό που δεχόμαστε σαν πραγματικότητα είναι μονάχα ένας λευκός καμβάς που μας περιμένει να του ζωγραφίσουμε οποιαδήποτε εικόνα επιθυμούμε.'' Κοντεύω να πειστώ κι εγώ τελευταία πως ίσως δεν υπάρχει τίποτα υλικό γύρω μας, πως τα πάντα είναι δονήσεις!

Διασταυρούμενες δονήσεις που δημιουργούν την ψευδαίσθηση της ύλης... Είναι το ίδιο όπως συμβαίνει σε ένα κινηματογραφικό έργο.

Στην οθόνη ουσιαστικά δεν υπάρχει τίποτα άλλο, μόνο διασταυρούμενα ηλεκτρικά φώτα που δημιουργούν όλη την αυταπάτη! 'Ετσι κι ο κόσμος, όλα είναι ένα ηλεκτρικό φαινόμενο.

Ο κόσμος είναι φτιαγμένος από το ίδιο υλικό, την ίδια ουσία με τα όνειρα. Κι όλες οι ασφάλειες είναι ένα ψέμα, μια αυταπάτη, όλες είναι φανταστικές.

Για λόγους ασφαλείας κινούμαστε σε καθορισμένους δρόμους, ενώ η αγάπη ας πούμε, δεν θα 'πρεπε να γνωρίζει καμία νομιμότητα!

Η αγάπη θα 'πρεπε να είναι ελεύθερη από συμβάσεις κι η ζωή χωρίς ''καλούπια''.

Το ''όμορφο'' συμβαίνει με τον αυθορμητισμό.

Η εξάσκηση δημιουργεί συνήθειες οπότε είναι σαν ένα είδος ηθοποιίας χωρίς μετάδοση εσωτερικής ενέργειας.

'Οταν αφήνεις τη ζωή σου να κυλήσει σ' όλες τις κατευθύνσεις χωρίς κανένα πρότυπο αναγκαστικής πειθαρχίας και υποχρεωτικής σύμβασης, τότε αποκτά τη δική της τάξη, ρέει σαν πλατύ ποτάμι, φτιάχνει το δικό της δρόμο.

Σαν να 'ναι όλη αυτή η πορεία μια οντότητα, μια παρουσία ταυτόσημη! Δεν υπάρχουν όμως κίνδυνοι?

Ναι, αλλά αυτό είναι κάτι όμορφο, γιατί τότε υπάρχει περιπέτεια και ελεύθερη έκφραση του εαυτού μας, ενώ αν γίνεις στερεότυπο υπόδειγμα, θα έχεις μόνο μια εικονική ασφάλεια, επαναλαμβάνοντας τα ίδια πράγματα, παίρνοντας τον ίδιο δρόμο ξανά και ξανά...

Ζούμε, λοιπόν, σε έναν κόσμο νοερών απεικονίσεων?

Είμαστε υλοποιημένα κομμάτια της σκέψης ενός Θεού - Δημιουργού? Είμαστε καμωμένοι απ' την ουσία των ονείρων κι όλο το Σύμπαν είναι μια ψευδαίσθηση? Ακόμη και οι νοερές απεικονίσεις και άλλες εμπειρίες έκτατης πραγματικότητας μπορούν εύκολα να εξηγηθούν αν δεχτούμε την υπόθεση του ολογραφικού σύμπαντος.

Στο βιβλίο του ''Gifts of Unknown Things'', o βιολόγος Lyall Watson περιγράφει την συνάντησή του με μια ιέρεια στην Ινδονησία που ύστερα από ένα τελετουργικό χορό μπόρεσε να εξαφανίσει και να επαναφέρει ένα μικρό δάσος δέντρων. Αλλά και στο θαυμάσιο βιβλίο του Paramhansa Yagananda ''Αυτοβιογραφία ενός Γιόγκι'' διαβάζουμε :

Πώς ένα παλάτι παρουσιάσθηκε στα Ιμαλάϊα. '' ... ένα παμμέγιστο παλάτι που λαμποκοπούσε από χρυσάφι φάνηκε εμπρός μας. -

- Άφησε τα μάτια σου να χαρούν την απέραντη αυτή ομορφιά του παλατιού, που δημιουργήθηκε προς τιμή σου. -

-Πέστε μου παρακαλώ εξηγήστε μου το μυστήριο. Πώς έγινε ? -

-Ευχαρίστως να σας κατατοπίσω.

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τίποτε το ανεξήγητο σ’ αυτή την υλοποίηση.

Ο κόσμος ολόκληρος δεν είναι παρά η σκέψη του Δημιουργού υλοποιημένη.

Κι’ αυτός ο βαρύς γήινος όγκος, που ταξιδεύει στο διάστημα, είναι ένα όνειρο, μια σκέψη του Θεού.

Ο Θεός δημιούργησε τα πάντα όπως ακριβώς ο άνθρωπος, στον ύπνο του, αναπαριστά και ζωντανεύει δηλαδή δημιουργεί εκείνο που έχει απλώς στη υποσυνείδητη σκέψη του.

Στην αρχή ο Θεός δημιούργησε, ή μάλλον σχημάτισε τη Γη, απλώς και μόνο μέσα στη σκέψη του , ως σύλληψη μιας ιδέας.

Έπειτα παρουσιάσθηκε η ιδέα των μορίων και η σύλληψη της ιδέας προχώρησε.

Με το συνδυασμό της ενέργειας αυτής των μορίων, των ατόμων δηλαδή, η ιδέα της σφαίρας πήρε μορφή στερεάς ύλης. Όλα τα μόρια της ύλης συγκρατούνται με τη θέληση του Θεού.

Αν ο Θεός αποσύρει ή διακόψει τη θέλησή Του, η Γη θα αποσυντεθεί σε απλή ενέργεια.

Με τον τρόπο αυτό η Γη – ιδέα θα παύσει να υπάρχει αντικειμενικά. -

-Αυτό το παλάτι που λάμπει από χρυσάφι και είναι τόσο καταπληκτικά πλούσια στολισμένο με τιμαλφή, δεν χτίστηκε με την εργασία των ανθρώπων.

Το χρυσάφι δεν βγήκε με ανθρώπινο κόπο από τα βάθη της Γης, ούτε τα πολύτιμα πετράδια. Στέκεται εδώ σταθερό και ακλόνητο ως μνημειώδης πρόκληση στην ματαιοδοξία των ανθρώπων. Μια κοινή πέτρα έχει μέσα της το μυστικό της καταπληκτικής ατομικής ενέργειας . Κατά τον ίδιο τρόπο ο μηδαμινότερος των θνητών αντιπροσωπεύει ένα απόθεμα δυνάμεως που ο καθένας αντλεί από τον θεό''.

Αλλά η πλέον εξωφρενική άποψη του ολογραφικού εγκεφαλικού μοντέλου του καθηγητή Pribram είναι εκείνη που προκύπτει ενώνοντας το μοντέλο αυτό με τη θεωρία του Bohm.

Αν η πραγματικότητα του κόσμου δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια δευτερεύουσα πραγματικότητα και αυτό που υπάρχει δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια ολογραφική δύνη συχνοτήτων και αν ακόμη ο εγκέφαλος είναι μόνο ένα ολόγραμμα που επιλέγει μερικές από τις συχνότητες αυτές μετασχηματίζοντάς τις σε αισθητικές αντιλήψεις, τι μένει από την αντικειμενική πραγματικότητα?

Με απλά λόγια δηλ. δεν μένει τίποτα, η αντικειμενική πραγματικότητα δεν υπάρχει !!!

Με στοιχεία από την μελέτη του καθηγητή Μηχανικής των ρευστών & και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας Βασίλη Χατζηγιάννη

Τετάρτη 27 Οκτωβρίου 2010

Τύχη ή Θεία πρόνοια


Θεία Πρόνοια: Ενέργεια της Τριαδικής Θεότητας, που αναφέρεται στη φροντίδα και επιμέλεια του Θεού για τη διακυβέρνηση και συντήρηση της Δημιουργίας Του και, ειδικότερα, για τη ζωή και τη σωτηρία του ανθρώπου. Ο Θεός που φροντίζει τόσο για τα άνθη του αγρού και τα πετεινά του ουρανού, πολύ περισσότερο φροντίζει για τον άνθρωπο που είναι ασύγκριτα ανώτερος αυτών. Δεν πρέπει συνεπώς να ανησυχεί ο πιστός άνθρωπος για το μέλλον του και για το μέλλον της οικογενείας του, διότι ο Θεός με την πανσοφία και παντοδυναμία Του θα εξασφαλίσει το μέλλον του πολύ καλύτερα από αυτόν. Αρκεί ο άνθρωπος να υπακούει στις εντολές του Θεού: ν' αγωνίζεται πρώτα για τη Βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη Του· τότε όλα τα άλλα θα τακτοποιούνται! Δεν μπορεί επομένως να είναι ο άνθρωπος ολιγόπιστος ή απαισιόδοξος, όταν έχει εμπιστοσύνη στη Θεία Πρόνοια.
Κατά τον Ιερό Χρυσόστομο είναι κακό και απαγορευμένο το να πιστεύει κανείς στην τύχη και λέγει:
Αν η τύχη κάνει τον καλό και τον κακό τότε γιατί συμβουλεύεις τα παιδιά σου και τα νουθετείς; Όλα τότε άσκοπα και στα χαμένα. Αν η τύχη κάνει τους πλούσιους και τους φτωχούς τότε δεν χρειάζεται μόρφωση ούτε αγώνας για απόκτηση περιουσίας. Αν δεν υπάρχει Θεός, ο οποίος εποπτεύει τα πάντα, τότε δεν θα υπήρχε τάξη και αρμονία, χωρίς δηλαδή την Πρόνοια Του. Αν δεν υπάρχει Θεός, πως έγιναν όλα αυτά; Και αν υπάρχει πως τα παραβλέπει όλα αυτά;
Αν πάλι τα δημιούργησε όλα, τότε πρόσεχε την ασέβεια και την βλασφημία... Αν υπάρχει τύχη, δεν υπάρχει κρίση. Αν υπάρχει τύχη, δεν υπάρχει πίστη. Αν υπάρχει τύχη, δεν υπάρχει Θεός. Αν υπάρχει τύχη, δεν υπάρχει αρετή. Αν υπάρχει τύχη, δεν υπάρχει κακία. Αν υπάρχει τύχη, όλα άδικα τα κάνουμε και ανώφελα τα υπομένουμε. Είναι να θαυμάζει κανείς, την Πάνσοφη, Δίκαιη και Στοργική Πρόνοια του Πανάγαθου Θεού και Πατρός μας. Είναι να γεμίζει η καρδιά μας, από ευγνωμοσύνη και εμπιστοσύνη, προς Τον Παντοδύναμο Θεό και Παντοκράτορα του κόσμου. Είναι η πίστη που πρέπει, να μας κάνει δυνατούς και αποφασιστικούς στη ζωή, ώστε να προχωρούμε στο δρόμο της αρετής.
Είναι αυτή που μας δίνει δύναμη, να μη λυγίσουμε στις δυσκολίες της ζωής στις δοκιμασίες και στις θλίψεις.
Είναι η ΘΕΙΑ ΠΡΟΝΟΙΑ για όλους και για όλα...

Κυριακή 25 Ιουλίου 2010

Παρασκευή 25 Ιουνίου 2010

ΜΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΦΤΙΑΧΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ

Όπως έχουμε πεί και σε προηγούμενα θέματά μας, κάθε μας σκέψη διαμορφώνει το τώρα και το αύριο. Κάθε στιγμή δημιουργούμε τον κόσμο μας.
Στην ταινία « Ο Φανταστικός κόσμος του δρ. Παρνασους» , θα δούμε στην αρχή του έργου , πώς σε ένα βουδιστικό μοναστήρι πηγαίνει ο διάβολος για να πειράξει την ησυχία των μοναχών.
Εκεί βλέπει όλοι να κάθονται και με κλειστά μάτια μονολογούσαν .
Ένα βουητό ακουγόταν από το μουρμουρητό τους. Όταν ρώτησε έναν από αυτούς τι κάνουν, αυτός του είπε , «λέμε ιστορίες για να υπάρχει ο κόσμος» .
Δηλαδή, όσο ο άνθρωπος σκέπτεται, ομιλεί και ονειρεύεται ο κόσμος είναι υπαρκτός.
Να σκέπτεστε λοιπόν αγαθά και θετικά για να διαμορφώνετε έναν ανάλογο κόσμο.
Και πιο κάτω στην ταινία θα δείτε πώς αυτός ο δρ. Παρνασός έχει έναν μαγικό καθρέπτη όπου μέσα από αυτόν , όποιος στέκεται μπροστά του , εισβάλει στον κόσμο τον οποίο έχει στο μυαλό του.
Δείτε την με μια άλλη ματιά από απλή φανταστική ταινία.
Κάτι έχει να σας πεί.

Ο Φανταστικός Κόσμος του Δρ Παρνάσους

Παρασκευή 18 Ιουνίου 2010

Κοσμάς ο Αιτωλός και η ανασφάλεια των ανθρώπων


Γέροντα, γιατί οι άνθρωποι νοιώθουνε σήμερα ανασφάλεια ;

- Γιατί όλοι είμαστε ασφαλισμένοι ! Ασφαλίζουμε το αυτοκίνητό μας ,το σπίτι μας ,τη ζωή μας . Κάνοντας λοιπόν την κοσμική ασφάλεια, παραμερίζουμε την προστασία και Πρόνοια του Θεού!

Παρασκευή 21 Μαΐου 2010

ΣΚΕΨΕΙΣ ΟΝΕΙΡΑ ΝΟΥΣ


Όταν θεραπεύεσαι είναι αδύνατον να θεραπεύεσαι μόνο εσύ.
Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι επειδή ο κόσμος που βλέπεις εκεί έξω δεν υπάρχει. Δεν υπάρχουν άλλοι άνθρωποι ξέχωροι από σένα που αντιμετωπίζουν άλλα προβλήματα που εσένα δεν αγγίζουν. Ούτε εσύ υποφέρεις μόνος σου, ούτε οι έγνοιες σου είναι ξεχωριστές από τους άλλους.
Ο κόσμος είναι απλά μια σκέψη. Μία σκέψη που περιέχεται μέσα στο μυαλό σου. Δεν υπάρχουν στέρεα σώματα. Δεν υπάρχει παρελθόν και μέλλον. Ο χρόνος είναι μια ψευδαίσθηση. Είναι μια ολογραφική αντανάκλαση των σκέψεων που κάνεις για τον εαυτό σου και τον κόσμο. Δεν βρίσκεται εκεί! Και καθώς θεραπεύεις τις δικές σου σκέψεις ενοχής, ασθένειας, κατηγόριας, άμυνας, επίθεσης, τότε και ο κόσμος θεραπεύεται μαζί σου.
« Η ασθένεια είναι μια απόσυρση από τους άλλους, ένα αποκλεισμός της ένωσης. Γίνεται μια πόρτα που κλείνει σε ένα διαχωρισμένο εαυτό, που τον κρατά απομονωμένο και μόνο.»
Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ.
Τόσο απλό! Όταν είσαι ασθενής, η λύση είναι να αρχίσεις να κινείς την ενέργειά σου προς τους άλλους αδελφούς σου. Να νιώσεις ότι είσαι ένα με αυτούς. Να συγχωρείς. Ποτέ δεν είναι αρκετές οι φορές που το λέμε αυτό!!
Ναι. Τις πιο πολλές φορές, τώρα τουλάχιστον, δεν θα την νιώθεις την συγχώρεση. Δεν θα την θέλει όλο σου το είναι. Θα είναι, κατά κάποιο τρόπο, μόνο «εγκεφαλική». Αυτό είναι επόμενο αφού ο νους σου είναι «προγραμματισμένος», τόσο καιρό να χρησιμοποιεί την οπτική του κόσμου. Δεν πειράζει όμως! Το Άγιο Πνεύμα το γνωρίζει αυτό και το μόνο που Του χρειάζεται για να ενεργοποιήσει την συγχώρεση, είναι η προθυμία σου. Η πρόθεσή σου να συγχωρέσεις. Και ας είναι μόνο «εγκεφαλική» στην αρχή. Το μόνο που ζητά Εκείνος είναι να Τον αφήσεις ν’ αντικαταστήσει τις πικρίες με θαύματα. Και θα έρθει και η στιγμή που το θαύμα της θεραπείας – της συγχώρεσης – θα καταλάβει κάθε κύτταρο της ύπαρξής σου.
Και θα θεραπεύεσαι καθώς Τον αφήνεις να σε διδάξει να θεραπεύεις. Τι είναι η ασθένεια και από πού προέρχεται;
Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ. Η ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΓΑΠΗΣ.
ΚΑΙ Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΓΑΠΗΣ ΕΙΝΑΙ ΦΟΒΟΣ. Ο φόβος είναι λοιπόν που χρειάζεται θεραπεία. Αυτή είναι η ασθένεια που πρέπει να κοιτάξουμε.
Μαθαίνεις να κινείς την ενέργειά σου. Μαθαίνεις να την επεκτείνεις. Δεν την κρατάς πια εγκλωβισμένη μέσα στο σώμα σου. Την αφήνεις να ξεχυθεί από μέσα σου. Αυτό είναι η θεραπεία.
Ζήτησε να θεραπευτείς. Ζήτησε να γνωρίσεις το Θέλημα του Θεού. Ζήτησε να το δεις.
ΖΗΤΑ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΤΟ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΟ, ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΤΥΧΕΙΣ
http://nekthl.blogspot.com/

Δευτέρα 3 Μαΐου 2010

ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΟΥ ΜΑΪΟΥ


ΑΦΟΡΑ ΟΝΕΙΡΑ ΕΛΠΙΔΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ

Τρίτη 6 Απριλίου 2010

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ


ΚΑΛΟ ΑΠΡΙΛΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2010

Τα όνειρα


Τα όνειρα
Η μελέτη και οι θεωρίες γύρω από τα όνειρα ξεκίνησαν αιώνες πριν. Ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης αναφέρουν τα όνειρα ως ενδείξεις της ψυχικής και της σωματικής κατάστασης του ατόμου. Σήμερα τα δεδομένα έχουν σαφώς διαφοροποιηθεί. Αποδεδειγμένα, ο ύπνος μας χωρίζεται σε 5 ολιγόλεπτες, επαναλαμβανόμενες φάσεις. Μια από αυτές, η φάση ταχέων οφθαλμικών κινήσεων -ή REM- κρύβει όλα τα μυστικά των ονείρων μας. Στη REM ο εγκέφαλος «ταξινομεί» όλο το υλικό που είχε προσλάβει την προηγούμενη μέρα και πλάθει ανάλογα σενάρια.Πάνω στο καμβά της πραγματικότητας, η φαντασία υφαίνει νέα σχήματα…
Εκδήλωση των ονείρων
Τα όνειρα συνιστούν για την Ψυχολογία την πιο τυπική μορφή ψυχικής δραστηριότητος του ανθρώπου που κοιμάται. Ορίζονται ως σύνολο ή σειρά ασυνάρτητων παραστάσεων, ιδεών και συγκινήσεων, που παρουσιάζονται στο νου του ανθρώπου κατά τη διάρκεια του ύπνου, αδρανούσης της συνειδήσεως, ή ως αλληλουχία φανταστικών γεγονότων στα οποία νεορώς παρίσταται ο κοιμώμενος.
Τα όνειρα εμφανίζονται όταν ανασταλεί η συνειδητή ενέργεια του υποκειμένου κατά τον ύπνο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η ενέργεια αυτή έχει καταπαύσει εντελώς. Το όνειρο είναι μια κατάσταση που δεν επιδέχεται άμεσο και εύκολο χαρακτηρισμό ως ασυνείδητη ενέργεια. Μπορεί το γνωστικό, συναισθηματικό και βουλητικό της συνειδήσεως να μη λειτουργεί άμεσα και εμφανώς, αλλά δε σημαίνει ότι στους διάφορους τύπους ονείρων δεν έχουμε μια προσυνειδιακή ή παρασυνειδιακή ή μετασυνειδιακή ενέργεια, που είναι άρρηκτα συνυφασμένη με τις εμπειρίες που αποκτήσαμε σε κατάσταση συνειδητής εγρήγορσης ή που δεν είναι αντιδράσεις σε εξωτερικά αίτια που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του ύπνου. Πρέπει, δηλαδή, να μιλάμε πάντα για ονειρευόμενη συνείδηση καίτοι η αίσθηση και η βούληση και όλες οι εξαρτώμενες από αυτή γνωστικές ενέργειες (αντίληψη - κρίση - μνήμη) έχουν περιορισθεί στο ελάχιστο, με αποτέλεσμα η συνείδηση να μην μπορεί να συσχετίσει σωστά και με συνέπεια τις διάφορες φάσεις του ονείρου, που εμφανίζεται τις περισσότερες φορές συγκεχυμένο. Η ονειροκριτική δράση κατά τη διάρκεια του ύπνου επιτελείται ελεύθερα και καμιά επίδραση δεν είναι δυνατό να ασκήσει σ' αυτήν η βούληση του υποκειμένου. Γι' αυτό και δεν ισχύουν για την κρίση της τα συνήθη κριτήρια της ηθικής συνειδήσεως.
Τύποι ονείρων
Τα περισσότερα όνειρα είναι εικονικά (και στατικά), έχουν δηλαδή σαν βάση τους διάφορες εικόνες ή παραστάσεις. Δεν αποκλείονται όμως και περιπτώσεις ονείρων που συνοδεύονται από κινητικές αντιδράσεις (όνειρα κινητικά) του υποκειμένου, όπως γέλιο, παραμιλητό, (ονειρολεσχία), αναπήδηση ή ακόμα και υπνοβασία. Στην περίπτωση της υπνοβασίας, το υποκείμενο πράττει, ενώ έχει σηκωθεί κοιμώμενο από το κρεβάτι του, όλα τα συνηθισμένα έργα, το οποία πράττει και όταν είναι ξύπνιο (εν εγρηγόρσει), χωρίς, όταν ξυπνήσει, να μπορεί να θυμηθεί κάποια ενέργεια απ' αυτές που έπραξε κατά τη διάρκεια της υπνοβασίας.
Περιεχόμενο των ονείρων
Όταν λέμε περιεχόμενο των ονείρων εννοούμε τα ίδια τα όνειρα που βλέπει το υποκείμενο. Διακρίνεται στα όνειρα το φανερό περιεχόμενο, δηλαδή εκείνο που θυμόμαστε όταν ξυπνήσουμε (το έκδηλο - φανερό), από το αφανές περιεχόμενο (λανθάνον), δηλαδή εκείνο στο οποίο πραγματικά οφείλουν την προέλευσή τους. Τα «περιεχόμενα» αυτά άλλοτε συμπίπτουν και άλλοτε όχι. Συμπίπτουν πολύ συχνά όταν η αίσθηση της πραγματικότητος και άλλες λειτουργίες του Εγώ δεν είναι αρκετά αναπτυγμένες (π.χ. ένα παιδί που υποχρεώθηκε με δυσφορία του να στερηθεί ένα κομμάτι τούρτα, ονειρεύεται τη νύχτα ότι την καταβροχθίζει ολόκληρη) ή και στους ενηλίκους, που υφίστανται έντονες στερήσεις (π.χ. οι φυλακισμένοι ονειρεύονται διαρκώς ότι περπατούν σε μεγάλες πεδιάδες).
Γενικά όμως το αφανές περιεχόμενο των ονείρων μπορεί να αποκαλυφθεί μόνο με ειδικές διαδικασίες, γιατί το φανερό περιεχόμενο αποτελείται κυρίως από σειρά συμβόλων, που εξ αιτίας της λογοκριτικής λειτουργίας η άλλων παραμορφώσεων που παράγονται από την ονειρική κατάσταση, είναι πολύ απομακρυσμένα από το αφανές περιεχόμενο (π.χ. ένας υπάλληλος που δεν μπορεί να υποφέρει τους συναδέλφους του στο γραφείο, μπορεί να ονειρευθεί ότι έχει αηδιαστικά έντομα στο κρεβάτι του και ότι απαλλάσσεται απ' αυτά με ένα εντομοκτόνο). Τα σύμβολα αυτά μπορούν να έχουν αξία για ένα δεδομένο άτομο (Freud) ή, σύμφωνα με τη γνώμη άλλων ψυχαναλυτών, μπορούν να έχουν καθολική σημασία, σαν να αποτελούν έναν κώδικα που ισχύει για όλους τους ανθρώπους (Jung, Adler).
Αιτίες και προέλευση των ονείρων
Η Ψυχολογία (ψυχαναλυτική έρευνα) αποδίδει αποκλειστικά τις αιτίες των ονείρων σε ψυχοσωματικές κινήσεις (ενέργειες, αντιδράσεις) εμπειρίες ή εντυπώσεις (απωθημένες) που προκαλούνται από ενδογενείς ή εξωγενείς ερεθισμούς.
Υπάρχουν πολλά σχετικά παραδείγματα από την εξέταση των ονείρων που μελέτησε η Ψυχολογία και που αναφέρονται είτε σε μεμονωμένα άτομα είτε σε ομάδες ανθρώπων. Έχει παρατηρηθεί π.χ. πως ο άνθρωπος που εύκολα αναπνέει στον ύπνο του, βλέπει (στα όνειρά του) ότι πετάει στα ύψη. Ενώ αντίθετα εκείνος που δύσκολα αναπνέει, αισθάνεται σαν ένα βάρος να τον πιέζει, άλλοτε να τον κυνηγούν και να μην μπορεί να ξεφύγει και άλλοτε ότι τον σφίγγουν στο λαιμό να τον πνίξουν. Ο βαρυστομαχιασμένος σχεδόν πάντα βλέπει εφιάλτες, και ο νηστικός, κατά τη λαϊκή ρήση, «καρβέλια ονειρεύεται».
Τα παραπάνω όνειρα που συνδέονται με ερεθισμούς σωματικής προέλευσης, όπως π.χ. πόνο, ψύχος, κορεσμό, πείνα, δίψα κ.ά., καλούνται οργανικά όνειρα.
Άλλα πάλι όνειρα προκαλούνται από βιώματα (εικόνες, εντυπώσεις, παραστάσεις, εμπειρίες, μη ικανοποιηθείσες επιθυμίες) της καθημερινής ζωής του υποκειμένου ή ακόμη και του παρελθόντος —ακόμη και της παιδικής ηλικίας— που, είτε έντονα απασχολούν το συνειδησιακό χώρο του ανθρώπου, είτε δεν έτυχαν της δεούσης συνειδητής επεξεργασίας, και για το λόγο αυτό απωθήθηκαν στο λεγόμενο ασυνείδητο, και τα οποία εύκολα αναδύονται με τα όνειρα και αναπλάσσονται σε νέες μορφές, που τις περισσότερες φορές παρουσιάζονται συγκεχυμένες.
Αναφέρουμε μερικά παραδείγματα κι αυτών των περιπτώσεων: Εκείνος που παρακολούθησε ένα βίαιο έργο στον κινηματογράφο ή την τηλεόραση, βλέπει συνήθως όνειρα με ανάλογο περιεχόμενο βίας. Ο στρατιώτης βλέπει όνειρα που σχετίζονται με τη σκληρή ζωή στο στρατό, ο φιλάργυρος χρήματα και πλούτο, ο μαθητής τον αυστηρό δάσκαλό του και ο ακόλαστος ασελγείς πράξεις.
Τα παραπάνω όνειρα, που προκαλούνται από τις εντυπώσεις και ενθυμήσεις της ημέρας (και του τρόπου ζωής) είτε από διάφορες άλλες αιτίες (απωθημένες, μη ικανοποιηθείσες επιθυμίες) καλούνται ψυχικά όνειρα.
Βέβαια αυτή η διάκριση των ονείρων σε οργανικά και ψυχικά είναι εντελώς σχετική, γιατί ο άνθρωπος αποτελεί μια ενιαία ψυχοσωματική οντότητα, γίνεται όμως για την πληρέστερη εξήγηση και κατανόηση του τρόπου και των αιτιών που προκαλούν τα όνειρα.
Βασικό πόρισμα της Ψυχολογίας είναι ότι όλες οι ψυχοπνευματικές διαταραχές του ανθρώπου έχουν ως βασική αιτία τη λειτουργία του μηχανισμού της «απώθησης» διαφόρων άσχημων εμπειριών της ζωής, ψυχολογικών πιέσεων και συγκρούσεων, στο χώρο του ασυνειδήτου. Τα περισσότερα όνειρα λειτουργούν ως εκδηλώσεις του ασυνειδήτου, όπου εμφωλεύουν όλες οι απωθημένες αυτές καταστάσεις. Μέσα από τη μελέτη και την ανάλυση των ονείρων η Ψυχανάλυση προσπαθεί να διαγνώσει και να προσεγγίσει —και στη συνέχεια να θεραπεύσει— τις τραυματικές εμπειρίες, που με την απώθησή τους δημιουργούν ψυχοπαθολογικά προβλήματα στην προσωπικότητα του ανθρώπου.
Στην Ψυχανάλυση έτσι, έχουμε κατάταξη των ονείρων, ανίχνευση αυτών στη σχέση τους με τη συνείδηση και εξήγηση μέσω αυτών (των ονείρων) των ελατηρίων ορισμένων πράξεων ή ψυχικών ανωμαλιών του υποκειμένου. Ο Freud θα αφιερώσει ένα από τα καλύτερα έργα του στην ερμηνεία των ονείρων, γιατί μέσω αυτών μπορεί ο ψυχαναλυτής να ανεύρει ορμές και επιθυμίες που δεν πραγματοποιήθηκαν από τα υποκείμενα και σαν απωθημένες επανέρχονται μόλις η συνειδητή αισθησιακή, συναισθηματική και βουλητική ενέργεια του υποκειμένου εξασθενίζει κατά τη διάρκεια του ύπνου.
Από , http://users.otenet.gr/~louka/dreams.htm

Πέμπτη 14 Ιανουαρίου 2010

Η ΘΕΙΑ ΠΡΟΝΟΙΑ


Η ΘΕΙΑ ΠΡΟΝΟΙΑ ΠΡΟΝΟΕΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΒΟΗΘΑΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΜΑΣ


Λέγει ὁ Χριστὸς στὸ εὐαγγέλιο' «ἐμβλέψατε εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας,καὶ ὁ πατὴρ ἠμῶν οὐράνιος τρέφει αὐτά»(Μάτθ.6,26).
Αὐτὴ ἡ ἄγρυπνη φροντίδα τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ ὁλόκληρη τὴν δημιουργία, τὸ πατρικὸ ἐνδιαφέρον καὶ ἡ μέριμνα ποὺ λαμβάνει, στὴ γλῶσσα τῆς θεολογίας ὀνομάζεται Θεία Πρόνοια.

Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος ἐρμηνεύοντας αὐτὸ τὸ χωρίο λέγει' «ὄχι ὅτι δὲν θὰ σπέρνουμε ἢ δὲν θὰ θερίζουμε ἀλλὰ δὲν θὰ μεριμνᾶμε, δὲν θὰ ἔχουμε ἄγχος. Θὰ κάνουμε ὅλες τὶς ἐνέργειες ποὺ ἐξαρτῶνται ἀπό μας, ἀλλὰ τὴν ἐλπίδα μας καὶ τὴν προσμονή μας γιὰ ἐπιτυχία τῶν προσπαθειῶν μας, θὰ τὴν ἐξαρτᾶμε ἀπὸ τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ».Συνεπῶς δὲν θὰ περιμένουμε ὅλα ἀπὸ τὸν Θεὸ χωρὶς ἐμεῖς νὰ προσπαθοῦμε, αὐτὸ εἶναι μονοφυσιτισμός, ἀλλὰ δὲν θὰ χάνουμε τὴν ψυχραιμία μας, τὴν αὐτοκυριαρχία μας, τὴν πίστη μας στὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ.

Ἢ Θεία Πρόνοια πολλὲς φορὲς ἐνεργεῖ μὲ μυστηριώδη καὶ ἀπίθανο γιὰ τὴν ἀνθρώπινη λογικὴ τρόπο. Πολλὲς φορὲς χρησιμοποιεῖ τὶς δυνάμεις τοῦ κακοῦ καὶ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ ὑπηρετοῦν τὸ κακὸ γιὰ νὰ φέρει εἰς πέρας τὸ σχέδιό της.
Μερικὲς φορὲς μὲ τὶς δοκιμασίες καὶ τὶς θλίψεις θέλει ὁ Θεὸς νὰ μᾶς ταπεινώσει, θέλει νὰ μᾶς κρατήσει κοντὰ του. Συνεπῶς καὶ οἱ θλίψεις καὶ τὰ βάσανα τῆς ζωῆς μας, εἶναι κι αὐτὰ μέσα στὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ.


Ἢ Θεία Πρόνοια είναι η θεϊκή ενέργεια που, στη χριστιανική διδασκαλία, κατευθύνει τον άνθρωπο και τον κόσμο σύμφωνα με ένα σχέδιο σωτηρίας. Είναι η ενέργεια του Τριαδικού Θεού που αναφέρεται στη φροντίδα και επιμέλεια για τη διακυβέρνηση και συντήρηση της δημιουργίας Του, προπαντός για τη ζωή και τη σωτηρία του ανθρώπου.

Η λέξη πρόνοια προέρχεται από το ρήμα προνοώ, που σημαίνει προβλέπω, ενδιαφέρομαι για κάτι η για κάποιον. Με την Θεία Πρόνοια χαρακτηρίζουμε το μεγάλο ενδιαφέρον του Θεού για τον κόσμο που Αυτός δημιούργησε και για τον άνθρωπο που είναι το τελειότερο δημιούργημά Του. Ο Θεός ενεργεί σε όλη την κτίση, τίποτε δεν γίνεται μηχανικά και τυχαία. Ο Θεός δεν κατοικεί στους ουρανούς και από εκεί διευθύνει τον κόσμο, αλλά είναι δημιουργός, προνοητής, συντηρητής του κόσμου. Και αφού ενδιαφέρεται για τα πουλιά και τα χόρτα πολύ περισσότερο ενδιαφέρεται για τον άνθρωπο που έχει ψυχή και σώμα.
Πόσες φορές σε κινδύνους δεν αισθανθήκαμε την επέμβαση της Θείας Προνοίας, μέσα από διάφορα περιστατικά, αλλά και από την βοήθεια ανθρώπων του Θεού, που Εκείνος τους έστειλε για να μας συμπαρασταθούν!
Βεβαίως, ο Θεός προνοεί για τον καθένα μας και θέλει την σωτηρία μας, αλλά δεν μπορεί να παραβιάσει την ελευθερία που Εκείνος μας έδωσε. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, όπως σε όλα τα θέματα, έτσι και σε αυτό, απαιτείται η δική μας ελευθερία. Πρέπει να συγκινηθούμε από την αγάπη του Θεού και να ανταποκριθούμε στην Πρόνοιά Του.
Επομένως, η πίστη στην Πρόνοια του Θεού αποβάλλει την ολιγοπιστία, από την οποία υποφέρουν πολλοί άνθρωποι στην εποχή μας, καθώς επίσης αποβάλλει και το άγχος που διακατέχει πολλούς Χριστιανούς ως προς την συσσώρευση υλικών αγαθών. Όποιος διακατέχεται από την ολιγοπιστία και το άγχος δεν πιστεύει στην Πρόνοια του Θεού και γι’ αυτό δεν μπορεί να λέγεται και να είναι Χριστιανός. Πρέπει να πιστεύουμε ακράδαντα ότι ο Θεός προνοεί και ενδιαφέρεται για μας.


ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΛΥΚΑΙΟΣ 1981
Σας έχει τύχει ποτέ να σκεφτείτε κάτι και αυτό να πραγματοποιηθεί; Είναι αρκετοί οι οποίοι μιλούν σχετικά με τον "προγραμματισμό" του υποσυνειδήτου το οποίο μπορεί υπό κάποιες συνθήκες να προκαλέσει την εμφάνιση αποτελεσμάτων που επιθυμούμε. Θα μπορούσαμε να κάνουμε μία πολύ ωραία κουβέντα, υπό την προϋπόθεση ότι θα συμφωνήσουμε ως προς την ορολογία.
ΛΥΚΑΙΟΣ 1981
Αυτό που έχω διαπιστώσει είναι πως δουλεύει όταν δεν το πιέζεις έντονα προς ένα αποτέλεσμα. Αν πχ θελήσεις να αποκτήσεις χρήματα, μπορείς να το θεωρήσεις ως δεδομένο στο μυαλό σου ότι θα γίνει και να το θεωρείς πάντα έτσι. Αν το σκέφτεσαι συνέχεια με άγχος και προσμονή, δεν γίνεται τίποτα. Υπάρχει έτσι πιθανότητα να δεις ότι η πορεία της ζωής σου κινείται προς αυτήν την κατεύθυνση. Φυσικά βοηθά και ο διαλογισμός. Επειδή κάνω διαλογισμό, προγραμμάτισα το υποσυνείδητο για 3 πράγματα, από τα οποία έχουν γίνει τα 2 και περιμένω το 3ο. Διάβασε τα "Στοιχεία Βιονομίας" του Πλ. Δρακούλη από τις εκδόσεις ΙΔΕΟΘΕΑΤΡΟΝ, περιγράφει πολύ καλά πώς λειτουργεί ο μηχανισμός αυτός.

leo morpheus
Τα παραπανω μου θυμιζουν πολυ το βιβλιο ''Το μυστικο'' (υπαρχει και θεμα για το συγκεκριμενο βιβλιο στο forum του μεταφυσικου),τη γνωστη φραση του Coelho ''οταν θελουμε κατι παρα πολυ,ολο το Συμπαν συνομωτει για να πραγματοποιησουμε τα ονειρα μας '' ,τη φραση του ιδιου συγγραφεα '' η σκεψη μας μπορει να αλλαξει τη ζωη μας '' ,τον οραματισμο στον αποκρυφισμο με στοχο την εκπληρωση επιθυμιων, τη φιλοσοφικη πλευρα της κβαντομηχανικης οπως αναφερεται στη ταινια ''Τι στο μπλιπ ξερουμε '' και αλλα ακομα...Ειναι λοιπον λιγο πολυ γνωστο οτι μπορουμε να επηρεασουμε τα παντα γυρω μας,μεσω της σκεψης ειτε προς οφελος μας ειτε για να κανουμε κακο σε καποιον...Δεν ξερω αν αυτο απορρεει απο το υποσυνειδητο,τη Συμπαντικη Αγαπη,τη Ψυχη του Κοσμου η κατι αλλο...αλλα μαλλον συμβαινει...

ΛΥΚΑΙΟΣ 1981
Σωστός είσαι. Σίγουρα κάτι υπάρχει, ανεξάρτητα του πώς θα το ονομάσουμε. Τέτοιες ικανότητες κατά τον Πλούταρχο είχε και ο Αλέξανδρος, ο οποίος είχε στο πλάϊ του αετό που του έδειχνε πού να χτυπήσει. Έχει πάντως σημασία, πως είχε διδαχθεί από τον Αριστοτέλη την σωστή λειτουργία του εγκεφάλου, η οποία όταν επιτευχθεί κάνει θαύματα. Πολλά επίσης από τα θαύματα που γίνονται δεν οφείλονται σε άμεση θεϊκή παρέμβαση, αλλά σε αυτήν την δυνατότητα. Αυτό δεν αναιρεί τον θεϊκό ρόλο (άλλωστε ο Θεός μας έδωσε αυτήν δύναμη). Ο Χριστός μάλιστα, στον ναό όταν θεράπευσε τον τυφλό του είπε ότι τον έσωσε η πίστη του. Κατά την γνώμη μου ήταν καθαρή αναφορά στην δύναμη του υποσυνειδήτου.

leo morpheus
Ακριβως φιλε μου!Τα θαυματα κατα τη γνωμη μου ειναι ξακαθαρα η προσωπικη μας δυναμη που μας βοηθαει να ξεπερασουμε αυτα τα εμποδια.Ειμαστε παντοδυναμοι αλλα δεν μπορουμε να το συνειδητοποιησουμε.Ουσιαστικα η πιστη στο Θεο που σωζει,πολλες φορες ειναι αυτη η εσωτερικη δυναμη μας.Πολλοι εχουν θεραπευθει μονο με τη δυναμη της ψυχης τους,πετυχαινοντας ετσι την αυτοιαση.Φυσικα δεν μπορω να απορριψω και την Θεια Προνοια η Συμπαντικη Αγαπη...
ΛΥΚΑΙΟΣ 1981
Μα φυσικά, όλα εντάσσονται στην θεία πρόνοια. Απλώς ο κόσμος θεωρεί την προσευχή ως ένα είδος κατάθεσης στην τράπεζα την οποία ο Θεός πρέπει να τοκίσει. Όταν λοιπόν το θαύμα δεν γίνει, τα βάζει με τν Θεό. Θα πρέπει κάποτε να καταλάβουμε ότι έχουμε την δύναμη να κάνουμε θαύματα και ότι μπορεί να ενεργοποιηθεί μέσω του διαλογισμού και της σωστής προσευχής. Αυτό άλλωστε δεν είναι και το νόημα της νηστείας;

ΛΥΚΑΙΟΣ 1981
Μόνο που το υποσυνείδητο δεν πρέπει να το πιέζουμε, αλλά να το αφήνουμε ελεύθερο να δράσει. Έχεις διαβάσει το βιβλίο του Murphy "Η δύναμη του υποσυνειδήτου" από τις εκδόσεις Διόπτρα; Δεν είναι επιστημονικό βιβλίο, αλλά δίνει πολύ πρακτικές συμβουλές.Πάντως είμαι της γνώμης ότι οι άνθρωποι έχουμε μία ιδιότητα στον εγκέφαλο ή την ψυχή, η οποία δρα πέρα από χώρο και χρόνο.
Επιμένω πάντως ιδιαίτερα στα στοιχεία Βιονομίας του Δρακούλη (εκδ. ΙΔΕΟΘΕΑΤΡΟΝ). Το ότι το υποσυνείδητό μας δρα πέρα από χώρο και χρόνο, το βλέπεις καθημερινά. Σκέφτεσαι πχ έναν και μετά σε παίρνει τηλέφωνο. Ουσιαστικά δημιουργείς μία άϋλη πραγματικότητα, την οποία το υποσυνείδητο υλοποιεί αν δεν το πιέσεις. Γι' αυτό πρέπει να κάνουμε πάντα θετικές σκέψεις. Έχω την εντύπωση πως κάπως έτσι δουλεύει.
Αρκεί μία μικρή τροποποίηση του τρόπου σκέψεως. Ακόμη και η παροιμιακή φράση Του Χριστού "η πίστη μετακινεί βουνά" είναι κατά την γνώμη μου πολύ κοντά στην πραγματικότητα.


Από το http://www.metafysiko.gr/forum/archive/index.php/t-3741.html

Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2010

2010 ΕΥΧΕΣ


ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2010

ΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ Προσθήκη  εικόναςΟΝΕΙΡΩΝ ΣΑΣ

Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2009

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ :ΠΕΡΙ ΥΠΝΟΥ ΚΑΙ ΕΓΡΗΓΟΡΣΕΩΣ

1. Περί δε του ύπνου και της εγρηγόρσεως πρέπει να εξετάσωμεν τί είναι ταύτα και αν είναι φαινόμενα ίδια μόνης της ψυχής, ή μόνου του σώματος, ή είναι κοινά και εις τα δύο. Και αν είναι κοινα και εις τα δύο, εις ποίον μέρος της ψυχής ή του σώματος ανήκουσι; Και διά ποίαν αιτίαν υπάρχουσιν εις τα ζώα; Και πάντα τα ζώα έχουσι και τα δύο ταύτα, ή άλλα μεν έχουσι τον ύπνον μόνον, άλλα δε την εγρήγορσιν; Ή άλλα μεν ουδέν εξ αυτών έχουσιν, άλλα δε έχουσι και τα δύο συγχρόνως;


2. Προς τούτοις πρέπει να εξετάσωμεν τι είναι το ενύπνιον, και διά ποίαν αιτίαν οι άνθρωποι όταν κοιμώνται, άλλοτε μεν ονειρεύονται, άλλοτε δε όχι; Ή συμβαίνει πάντοτε να ενυπνιάζωσιν, όταν κοιμώνται, αλλά δεν ενθυμούνται τα ενύπνια; Και αν τούτο γίνηται, διά ποίαν αιτίαν γίνεταις 3. Και είναι δυνατόν να προβλέπη τις (με τα ενύπνια) τα μέλλοντα ή όχι; Και αν είναι δυνατόν, κατά ποίαν σημασίαν είναι δυνατόν τούτο; Και μόνον τας πράξεις, αι οποίαι μέλλουσι να γίνωσιν υπό ανθρώπου προβλέπει ή και εκείνα, των οποίων αιτία είναι η θεία δύναμις και όσα γίνονται φυσικώς ή αυτομάτως ;

4. Και πρώτον τούτο βέβαια είναι φανερόν, ότι ο ύπνος και η εγρήγορσις συμβαίνουσιν εις το αυτό μέρος του ζώου· διότι είναι εναντία προς άλληλα, και ο ύπνος φαίνεται ότι είναι μία στέρησις της εγρηγόρσεως· πάντοτε δε τα εναντία, και εις τα πράγματα τα οποία δεν κάμνει η φύσις (τα τεχνητά), και εις εκείνα τα οποία η φύσις κάμνει, τα εναντία φαίνονται ότι συμβαίνουσν εις έν και το αυτό όργανον, όπερ δύναται να τα δέχεται, και είναι πάθη του αυτού πράγματος. Τοιαύτα είναι λ. χ. υγιεία και νόσος , κάλλος και ασχημία, δύναμις και αδυναμία, όρασις και τυφλότης , ακοή και κωφότης.

5. Προσέτι και εκ των ακολούθων είναι φανερόν (ότι είναι εναντία ο ύπνος και η εγρήγορσις)· δήλα δη διά του αυτού μέσου δια του οποίου αναγνωρίζομεν τον γρηγορούντα (έξυπνον), διά του αυτού αναγνωρίζομεν και τον κοιμώμενον· διότι εκείνον όστις αισθάνεται, νομίζομεν ότι γρηγορεί, και νομίζομεν ότι πας γρηγορών αισθάνεται ή τι εκ των συμβαινόντων έξω , ή τινάς εκ των κινήσεων, αι οποίαι γίνονται εντός αυτού. Αν λοιπόν η εγρήγορσις συνίσταται εις ουδέν άλλο παρά εις την αίσθησιv, φανερόν είναι, ότι δι' εκείνου δι' ου αισθάνονται τα ζώα, γρηγορούσι τα γρηγορούντα και κοιμώνται τα κοιμώμενα.






6. Επειδή δε η αίσθησις δεν ανήκει εις την ψυχήν μόνον, ούτε εις το σώμα μόνον, διότι η ενέργεια ανήκει εις τούτο, εις το οποίον ανήκει η δύναμις, η δε λεγομένη αίσθησις, ως ενέργεια, είναι μία κίνησις της ψυχής διά του σώματος (διδομένη εις αυτήν), είναι, φανερόν ότι το πάθος τούτο (η αίσθησις) δεν είναι ίδιον της ψυχής μόνης, και ότι άψυχον σώμα δεν είναι δυνατόν να αισθάνηται.


Επειδή δε προσδιωρίσαμεν πρότερον εις άλλα συγγράμματα, περί των λεγομένων μερών της ψυχής, και ότι το θρεπτικόν δύναται να υπάρχη χωριστά από τα άλλα μέρη εις τα έχοντα ζωήν, κανέν όμως από τα άλλα δεν δύναται να υπάρχη άνευ τούτου, είναι φανερόν, ότι όσα εκ των ζώντων έχουσιν αύξησιν μόνον και φθίσιν, ταύτα ούτε ύπνον ούτε εγρήγορσιν έχουσιν. Τοιαύτα δ' είναι τα φυτά· διότι τα φυτά δεν έχουσι το αισθητικόν όργανον7, είτε χωριστόν από του θρεπτικού είτε μη χωριστόν διότι κατά την δύναμιν και κατά τον τρόπον του είναι τα όργανα ταύτα είναι χωριστά.


7. Ομοίως δε είναι φανερόν και ότι ουδέν ζώον υπάρχει, όπερ πάντοτε γρηγορεί ή πάντοτε κοιμάται, αλλά και τα δύο ταύτα πάθη υπάρχουσιν εις τα αυτά ζώα ομού. Διότι αν υπάρχη ζώον έχον αίσθησιν, τούτο δεν είναι δυνατόν να μη κοιμάται και να μη γρηγορή, διότι και τα δύο ταύτα πάθη ανήκουσιν εις την αίσθησιν του πρώτου αισθητικού. Δεν είναι δε δυνατόν ούτε το εν μόνον εκ τούτων να υπάρχη πάντοτε εις το αυτό ζώον, ήτοι γένος τι ζώων να κοιμάται πάντοτε ή πάντοτε να γρηγορή.


8. Διότι όσα όργανα εκτελούσι λειτουργίαν φυσικώς, όταν υπερβώσι τον χρόνον καθ' όν δύνανται να επιτελώσι αυτήν, αναγκαίως αδυνατούσιν, όπως τα όμματα βλέποντα ούτω παύουσι πλέον να βλέπωσι. Το αυτό πάσχει και η χειρ και παν άλλο όργανον, όπερ εκτελεί έργον τι.







Εάν λοιπόν όργανον τι έχον έργον το αισθάνεσθαι υπερβή τον χρόνον καθ' ον δύναται να αισθάνηται συνεχώς, θα αδυνατήση και δεν θα αισθάνηται πλέον. Ώστε, αν η εγρήγορσις ορίζεται διά τούτου, διά της απαλλαγής της αισθήσεως από καταστάσεως αδυναμίας, και αν πρέπη πάντοτε το εν μόνον εκ των εναντίων να είναι παρόν, το δε έτερον απόν, και αν η εγρήγορσις είναι το εναντίον του ύπνου και αν το εν ή το άλλο αυτών πρέπη να ευρίσκηται εις παν ζώον, τότε είναι αναγκαίος ο ύπνος.



9. Λοιπόν, αν ο ύπνος είναι τοιούτον πάθος, τουτέστιν αδυναμία δι' υπερβολήν εγρηγόρσεως, η υπερβολή δε της εγρηγόρσεως είναι άλλοτε μεν νοσηρά, άλλοτε δε συμβαίνει άνευ νόσου (ούτως ώστε και η αδυναμία και η παύσις αυτής θα γίνεται καθ' όμοιον τρόπον), αναγκαίον είναι να δύναται να κοιμάται παν το εγρηγορός. Διότι είναι αδύνατον να ενεργή πάντοτε. Ομοίως δε ουδέν δύναται να κοιμάται πάντοτε, διότι ο ύπνος είναι πάθος της αισθητικής δυνάμεως, όπερ είναι τρόπον τινά δέσμευσις αυτής και ακινησία. Επομένως παν ον, το οποίον κοιμάται, ανάγκη να έχη το αισθητικόν μέρος (όργανον), αισθητικόν δε είναι το δυνάμενον να αισθάνηται ενεργώς.



Να ενεργή τις όμως διά της αισθήσεως εν κυριολεκτική και στενή σημασία και συγχρόνως να κοιμάται είναι αδύνατον, και διά τούτο πας ύπνος είναι κατάστασις εξ ης αναγκαίως είναι δυνατή έγερσις (εγρήγορσις]



10. Πάντα λοιπόν τα άλλα ζώα είναι φανερόν ότι έχουσι το πάθος τούτo (τον ύπνον), και τα ζώντα εις το ύδωρ, και τα πτηνά και τα χερσαία. Διότι και πάντα τα γένη των ιχθύων και τα μαλάκια παρετηρήθησαν ότι κοιμώνται και πάντα τα άλλα, όσα έχουσιν οφθαλμούς· διότι είναι φανερόν ότι και τα σκληρόφθαλμα, και τα έντομα κοιμώνται. Πάντα όμως τα τοιαύτα έχουσιν ολίγον ύπνον. Διό και μερικά δύνανται πολλάκις να μας διαφύγωσι την αντίληψιν αν κοιμώνται ή όχι.










Τα δε οστρακόδερμα κατά τας γενομένας παρατηρήσεις δεν απεδείχθη ακόμη αν κοιμώνται. Εάν όμως είναι πειστική η δοθείσα υφ' ημών εξήγησις, τότε θα πεισθή τις, ότι ο ύπνος είναι και εις την τάξιν ταύτην. Ότι λοιπόν πάντα τα ζώα έχουσι την δύναμιν του ύπνου, είναι φανερόν εκ των ειρημένων. Διότι το ζώον έχει κύριον χαρακτηριστικόν το να έχη αίσθησιν, ωρίσαμεν δε ότι ο ύπνος είναι τρόπον τινά η ακινησία και η δέσμευσις της αισθήσεως, η δε εγρήγορσις είναι η απαλλαγή και ελευθέρωσις αυτής.




Αλλ' ουδέν των φυτών δύναται να έχη τι των παθών τούτων· διότι άνευ αισθήσεως δεν υπάρχει ούτε ύπνος ούτε εγρήγορσις, όσα δε έχουσιν αίσθησιν, ταύτα και λυπούννται και χαίρουσι, όσα δε έχουσι χαράν και λύπην, έχουσι και επιθυμίαν. Αλλά τα φυτά δεν έχουσι κανέν εκ τούτων.




Απόδειξις δε τούτου είναι ότι και η θρεπτική δύναμις εκτελεί την λειτουργίαν της καλύτερα κατά τον ύπνον παρά κατά την εγρήγορσιν16. Διότι τότε, ήτοι όταν κοιμώνται τα ζώα, τρέφονται περισσότερον και αυξάνονται, όπερ δεικνύει ότι ουδεμίαν έχουσι χρείαν της αισθήσεως διά τα δύο ταύτα.

Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2009

Ενέργεια =Πληροφορία = Συνείδηση,

Αν όπως λέει η επιστήμη της κβαντικής φυσικής
Ενέργεια =Πληροφορία = Συνείδηση,
τότε ο κόσμος εμφανίζεται σαν κόσμος των πιθανοτήτων.
Ο κόσμος εκπορεύεται από τη συνείδησή μας.
Στόν κόσμο των ονείρων μας , οι πιθανότητες εμφανίζουν μια μη λογική συνάρτηση γιατί δεν είναι επιλεγμένες μέσα από το όλο, αλλά ασύνδετες προτάσεις πού συνδέουν την μια πιθανότητα με την άλλη. Όνειρα που είναι πιο ξεκάθαρα και «λογικά», αν είναι άσχημα, προέρχονται από αρνητικά συναισθήματα και σκέψεις της ημέρας. Από φόβους δικούς μας. Αυτά τα όνειρα μην τα αφήνεται να σας επιβληθούν . Αλλάξτε τα. Γιατί η συνείδηση που στέλνετε σαν πληροφορία μαθηματικού τύπου, την ενέργεια στο μορφογενετικό πεδίο την μετατρέπει σε μορφική δομημένη πραγματικότητα. Επεξεργασθείτε και απορρίψτε δια της λογικής τα αρνητικά όνειρα για να «μην βγουν».
Αντιθέτως τα καλά , αισιόδοξα όνειρα, διατηρείστε τα και κρατήστε τα συναισθήματα χαράς που νοιώσατε για να πραγματοποιηθούν.

Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2009

ΠΟΙΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ;


Κάθε βράδυ, στο τέλος μιας κουραστικής ημέρας, πέφτουμε στο κρεβάτι εξαντλημένοι για να βυθιστούμε στο αναζωογονητικό βασίλειο του ύπνου και των ονείρων. Αναζωογονητικό; Οχι πάντα. Συχνά, την όντως αναζωογονητική και χαλαρωτική λειτουργία του ύπνου ανατρέπει η εισβολή του εφιάλτη, των «κακών ονείρων» τα οποία προκαλούν έντονο άγχος ή και πανικό στα θύματά τους. Κάποτε πιστεύαμε ότι αυτοί οι απρόσκλητοι νυχτερινοί εισβολείς ήταν θεόπεμπτοι κομιστές μηνυμάτων ή προειδοποιήσεων για το μέλλον του ονειρευόμενου.
Στην πιο πεζή και ατομικιστική εποχή μας, αντίθετα, ερμηνεύονται ως εκδηλώσεις των ασυνείδητων φόβων και των απωθημένων τραυματικών εμπειριών που βιώσαμε κατά την παιδική μας ηλικία (ψυχαναλυτική ερμηνεία).

Σήμερα, όσοι θεωρούν ότι η προσφυγή στο ατομικό ή συλλογικό ασυνείδητο αποτελεί ανεπαρκή εξήγηση της προέλευσης και της επίδρασης των εφιαλτικών ονείρων στη ζωή μας, μπορούν να αναζητήσουν κάποιες πιο αντικειμενικές εξηγήσεις στις εντυπωσιακές έρευνες των σύγχρονων νευροεπιστημών και, μέσα από αυτές, τη «θεραπεία» για τις τακτικές επισκέψεις του εφιάλτη
Σύμφωνα με την αρχαιοελληνική μυθολογική σκέψη, ο Υπνος και τα αδέλφια του τα Ονειρα ήταν παιδιά της θεάς Νυκτός.

Προσωποποιώντας τις βασικές λειτουργίες του ύπνου και των ονείρων με αυτό το σκοτεινό γένος, η μυθολογική σκέψη μάς υπενθυμίζει όχι μόνο την ερεβώδη προέλευση αλλά και την εγγενή αδιαφάνεια αυτών των φαινομένων. Ισως γι' αυτό χρειάστηκαν πάνω από 2.500 χρόνια για να μπορέσουμε να αποκτήσουμε τις πρώτες εύλογες μη μυθολογικές εξηγήσεις σχετικά με τη φυσιολογία του ύπνου και τη λειτουργία των ονείρων.

Πράγματι, μόνο κατά τα μέσα του εικοστού αιώνα, χάρη στις πρωτοποριακές έρευνες των Aserinski και Kleitman στις ΗΠΑ, ανακαλύψαμε ότι ο καθημερινός κύκλος «ύπνου-εγρήγορσης» δεν αποτελείται από δύο σαφώς διαχωρισμένες φάσεις -κάποιος μπορεί να είναι είτε ξύπνιος είτε κοιμισμένος- αλλά από τουλάχιστον τρεις: ξύπνιος, βαθιά κοιμισμένος και ονειρευόμενος.

Επομένως, τα όνειρα αποτελούν την τρίτη ξεχωριστή κατάσταση της νοητικής μας ζωής.

Μια ιδιαίτερη κατάσταση με τις δικές της λειτουργίες, για την εκτέλεση των οποίων απαιτείται η ενεργοποίηση συγκεκριμένων εγκεφαλικών δομών.

Οι περισσότεροι άνθρωποι περνούν το ένα τρίτο της ζωής τους κοιμώμενοι, ενώ περίπου το ένα τέταρτο του ύπνου συνοδεύεται από όνειρα. Είναι λοιπόν σαφές ότι τόσο ο ύπνος γενικά όσο και τα όνειρα ειδικότερα αποτελούν έναν ασφαλή δείκτη της καλής βιο-ψυχολογικής μας υγείας.

Η πύλη των ονείρων .

Το ότι περνάμε το ένα τρίτο της ζωής μας κοιμώμενοι προφανώς αποδεικνύει ότι ο «ύπνος» είναι απαραίτητος για τη λειτουργία του οργανισμού μας. Πώς, όμως, πραγματοποιείται αυτή η λειτουργία και πώς σχετίζεται με τα όνειρα;

Ο κύκλος ύπνου-αφύπνισης καθοδηγείται από ένα βιολογικό ρολόι, ένα κιρκάδιο στοιχείο, δηλαδή μια ρυθμιστική δομή κρυμμένη στα βάθη του εγκεφάλου, για την ακρίβεια στον υπερχιασματικό πυρήνα του υποθαλάμου. Η δομή αυτή συγχρονίζεται από τις ακτίνες του φωτός και υποδεικνύει στον οργανισμό μας πότε θα πρέπει να κοιμηθεί και πότε να ξυπνήσει.

Ακούγεται αρκετά απλό και μηχανικό, στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για μια εξαιρετικά πολύπλοκη διεργασία που επηρεάζεται και από άλλες μεταβλητές: ψυχολογική διάθεση, κούραση, κοινωνικές ανάγκες, κατανάλωση διεγερτικών ουσιών (π.χ. καφές).

Ας δούμε τώρα τι ακριβώς συμβαίνει μέσα στον εγκέφαλό μας όταν το βράδυ ξαπλώνουμε να κοιμηθούμε. Το σώμα μας αρχίζει να χαλαρώνει, ο εγκέφαλός μας εισέρχεται σταδιακά στο πρώτο στάδιο του ορθόδοξου ύπνου ή, όπως αποκαλείται, ύπνος όχι REM (Non REM). Πρόκειται για μια μεταβατική κατάσταση κατά την οποία τα εγκεφαλικά μας κύματα αποκτούν μεγαλύτερο εύρος και γίνονται πιο αργοκίνητα (Φάση 1). Παράλληλα με τη μυϊκή χαλάρωση, την πτώση της θερμοκρασίας και τη μείωση του καρδιακού ρυθμού, σε αυτό το δεύτερο στάδιο, που διαρκεί περισσότερο, η συχνότητα των εγκεφαλικών κυμάτων μειώνεται ενώ σε αυτά παρεμβάλλονται σύντομα και παράξενα εγκεφαλικά κύματα υψηλότερης συχνότητας (Φάση 2). Κάνουν την εμφάνισή τους ακόμη πιο αργοκίνητα κύματα ακόμη μεγαλύτερου εύρους: ο βαθύς ύπνος έχει μόλις αρχίσει (Φάση 3). Η φάση 4 που ακολουθεί αποτελεί συνέχεια της Φάσης 3. Καταγράφονται μόνο πολύ αργά εγκεφαλικά κύματα, όλες οι αναζωογονητικές λειτουργίες του ύπνου βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη (Φάση 4). Και τα όνειρα πότε τα βλέπουμε; Αυτά δεν εμφανίζονται σε κανένα από τα προηγούμενα τέσσερα στάδια του βαθέος ύπνου. Τα όνειρα κάνουν την εμφάνισή τους αποκλειστικά στην επόμενη Φάση 5 που ακολουθεί τις προηγούμενες.

Πρόκειται για τη λεγόμενη φάση REM του «παράδοξου ύπνου». Ο ύπνος σε αυτή τη φάση ονομάζεται «παράδοξος» επειδή ένας εγκέφαλος σε σχεδόν πλήρη εγρήγορση συνοδεύει ένα βαθιά κοιμισμένο σώμα (Φάση 5). Ξαφνικά τα αργά κύματα εξαφανίζονται. Μια έντονη εγκεφαλική δραστηριότητα συνοδεύει την πλήρη μυϊκή ατονία: η δημιουργία των ασύνδετων μεταξύ τους ονειρικών σκηνών έχει αρχίσει. Τυπικό χαρακτηριστικό αυτής της φάσης REM ή παράδοξου ύπνου είναι οι γρήγορες κινήσεις των ματιών, εξ ου και το ακρωνύμιο REM (Rapid Eye Movements).

Και ενώ οι ερευνητές δεν έχουν καταφέρει ακόμη να εντοπίσουν σε επίπεδο νευρωνικών ομάδων τις ονειρικές σκηνές που βλέπουμε στον ύπνο μας, έχουν, ωστόσο, μια αρκετά σαφή εικόνα των ευρύτερων εγκεφαλικών δομών που ενεργοποιούνται όταν ονειρευόμαστε. Ισως ακούγεται ελάχιστα ποιητικό, η εμφάνιση των πιο ωραίων ή εφιαλτικών μας ονείρων να προϋποθέτει την επιλεκτική ενεργοποίηση-απενεργοποίηση συγκεκριμένων εγκεφαλικών δομών. Ολα όμως δείχνουν ότι ο εγκέφαλος είναι η μοναδική «πύλη» ή ακριβέστερα η μηχανή των ονείρων!

Οταν ο τρόμος εισβάλλει στη νυχτερινή μας ζωή .

Η συστηματική έρευνα της «ονειρογόνου» φάσης REM στους ανθρώπους έδειξε ότι αυτή εμφανίζεται ήδη από την εμβρυϊκή ηλικία, ενώ στα νεογέννητα και τα βρέφη καταλαμβάνει το 80% του συνολικού χρόνου που κοιμούνται!

Οσο μεγαλώνουμε, η πλούσια σε όνειρα φάση REM στη διάρκεια του ύπνου μειώνεται σταδιακά: από τις 8 ώρες που διαρκεί στα νεογέννητα περιορίζεται στα 60-90 λεπτά στους ενήλικες.

Ισως γι' αυτό τα άτομα που ενοχλούνται συχνότερα από εφιαλτικά όνειρα είναι τα μικρά παιδιά και οι έφηβοι. Πράγματι, περίπου το 70% των παιδιών παραπονιούνται για τις άκρως ανησυχαστικές ή και τρομακτικές νυχτερινές επισκέψεις των απειλητικών «φαντασμάτων». Αλλά και μεταξύ των ενηλίκων δεν είναι λίγοι αυτοί που παραδέχονται ότι εξαιτίας των εφιαλτικών ονείρων χάνουν συχνά τον ύπνο τους (περίπου το 5-6 %). Στις περισσότερες περιπτώσεις πρωταγωνιστές στους νυχτερινούς εφιάλτες είναι γήινα και όχι απόκοσμα πλάσματα.

Οπως διαπιστώθηκε πρόσφατα από σχετικές έρευνες, ακόμη και στα πιο εφιαλτικά όνειρα των παιδιών και των νέων συνήθως η απειλή έχει τη μορφή συνηθισμένων ανθρώπινων πλασμάτων και μόνο σπάνια εμφανίζονται πλάσματα της φαντασίας, όπως π.χ. μάγισσες ή τέρατα. Υπό αυτή την έννοια, οι εφιάλτες μας είναι τόσο τρομακτικοί επειδή, κατά κανόνα, μας φαίνονται απολύτως ρεαλιστικοί! Οι εφιάλτες μας συνδέονται πάντα με την ονειρογόνο φάση REM και γι' αυτό θυμόμαστε λεπτομερώς, ακόμη και μετά από αρκετά χρόνια, ό,τι είδαμε ή αισθανθήκαμε στη διάρκεια ενός τρομακτικού ονείρου.

Πώς όμως μπορεί να αντιμετωπίσει κανείς τέτοια επίμονα εφιαλτικά όνειρα; Αυτό που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κάνει είναι να απωθήσει το τρομαχτικό όνειρο. Οπως συμβαίνει και με όλες τις άλλες ανθρώπινες φοβίες -π.χ. αραχνοφοβία, κυνοφοβία κ.ο.κ.- το να μην αναγνωρίζει κανείς αυτόν τον στοιχειώδη κανόνα έχει πάντα δραματικές συνέπειες: διαιωνίζει και ενισχύει τα αυτοκαταστροφικά αισθήματα φόβου και τρόμου. Βέβαια, όταν το υποκείμενο των ονείρων βρίσκεται αντιμέτωπο με τους νυχτερινούς εφιάλτες του παρακάμπτει συνήθως τους φόβους του με την απλοϊκή αλλά καθησυχαστική σκέψη ότι «πρόκειται μόνο για ένα όνειρο». Η πλειονότητα των εφήβων, οι τρεις στους τέσσερις σύμφωνα με σχετικές έρευνες, παραδέχτηκαν ότι η «στρατηγική» τους για την αντιμετώπιση των εφιαλτών ήταν να τους λησμονούν το ταχύτερο δυνατόν. Με άλλα λόγια, συνήθως δραπετεύουν από τους φόβους τους χωρίς να δοκιμάσουν να τους αντιμετωπίσουν ή να τους κατανοήσουν. Για τα περισσότερα άτομα το να έχουν συχνά εφιαλτικά όνειρα φαίνεται απολύτως φυσικό! Μολονότι στα ενήλικα κυρίως άτομα αυτό έχει σημαντικές συνέπειες στη ζωή και την εργασία τους, στα μικρότερα παιδιά η συχνή άρνησή τους να πάνε για ύπνο μπορεί να σχετίζεται με τον φόβο των εφιαλτών.

Όποιος όμως, ανεξαρτήτως ηλικίας, υποφέρει από συχνούς εφιάλτες (πάνω από έναν την εβδομάδα) οφείλει οπωσδήποτε να το αντιμετωπίσει. Μια πρώτη αρκετά απλή μέθοδος είναι αυτή που επινόησε ο Barry Krakov, Αμερικανός ερευνητής που εργάζεται στο Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού. Αυτή η μέθοδος «θεραπείας μέσω φαντασιακής ανάκλησης» (imagery rehearsal therapy), συνίσταται σε μια σειρά από διαδοχικά βήματα.

Βήμα πρώτο, το θύμα των συχνών εφιαλτών ανακαλεί στο νου του όλες τις λεπτομέρειες του τρομακτικού ονείρου και τις αποθηκεύει στη μνήμη του: αναβιώνει, ζωγραφίζει και καταγράφει, αν μπορεί, ή διηγείται στους γονείς του την τρομακτική εμπειρία του.

Κατά το δεύτερο βήμα πρέπει να επινοήσει μια διαφορετική κατάληξη του εφιάλτη, η οποία πρέπει να έχει για τον ίδιο «ευτυχές τέλος».

Το τρίτο βήμα είναι να επεξεργαστεί στρατηγικές υπέρβασης του φόβου. Επί δύο εβδομάδες θα πρέπει κάθε μέρα για περίπου είκοσι λεπτά να «προβάλλει» μέσα του συνειδητά και με κάθε λεπτομέρεια το τροποποιημένο σενάριο με το ευτυχές τέλος.

Αυτό, με κάποιο «μαγικό»τρόπο, επηρεάζει και μεταμορφώνει τους εφιάλτες που βλέπει τη νύχτα: σταδιακά γίνονται λιγότερο απειλητικοί με θετικά αποτελέσματα στη νυχτερινή ανάπαυση του ατόμου.

Απ' ό,τι φαίνεται η τεχνική αυτή, του τύπου «κάν' το μόνος σου», έχει συχνά πολύ ευεργετικά αποτελέσματα, αν όμως οι εφιάλτες σας επιμένουν να σας επισκέπτονται συχνά και να σας τρομοκρατούν, τότε καλό θα ήταν να επισκεφθείτε κάποιον ειδικό ψυχοθεραπευτή.

Οι ταινίες τρόμου και τα βίαια βιντεοπαιχνίδια προκαλούν εφιάλτες;Κάποτε οι συμπαθείς και ανήσυχες μαμάδες έλεγαν στα παιδιά τους:
«Μη δεις αυτή την ταινία γιατί θα σου προκαλέσει εφιάλτες».

Σήμερα, η κατάσταση είναι πολύ πιο ανεξέλεγκτη, όχι μόνο γιατί οι ταινίες τρόμου προβάλλονται συχνά από την τηλεόραση σε ώρες υψηλής ακροαματικότητας, αλλά κυρίως επειδή κάποια εξαιρετικά βίαια βιντεοπαιχνίδια γοητεύουν το φαντασιακό των περισσότερων παιδιών. Φαινομενικά «αθώα παιχνίδια», που επηρεάζουν και διαμορφώνουν τον ψυχικό κόσμο των παιδιών, δεν υπόκεινται στον έλεγχο των γονιών.
Ατελείωτες σελίδες έχουν γραφτεί γύρω από αυτό το νέο κοινωνικό φαινόμενο.

Και το δυστύχημα είναι ότι ακόμη και μεταξύ των ειδικών που το μελετούν από χρόνια δεν υπάρχει ομοφωνία για το κατά πόσο αυτές οι βίαιες ταινίες ή τα παιχνίδια επηρεάζουν την ομαλή ψυχική ανάπτυξη των παιδιών, και κατά συνέπεια για το αν τους προκαλούν νυχτερινούς εφιάλτες. Πλήθος ερευνών υποδεικνύουν ότι τα περισσότερα παιδιά που εκτίθενται καθημερινά επί αρκετές ώρες στη βία της μικρής οθόνης της τηλεόρασης ή του υπολογιστή κοιμούνται λιγότερο ή χειρότερα, ενώ συχνά τρομοκρατούνται από βίαια όνειρα. Η εμπειρική αυτή διαπίστωση δεν αποτελεί ωστόσο και αδιαμφισβήτητη απόδειξη ότι για τον ταραγμένο ύπνο των παιδιών ευθύνονται αποκλειστικά αυτές οι ταινίες ή τα βιντεοπαιχνίδια. Σημαντική ή και μεγαλύτερη ευθύνη μπορεί να έχει π.χ. η οικογενειακή βία και ανισορροπία που βιώνουν στο σπίτι. Μια πρόσφατη διάσημη έρευνα του David Foulkes, στο Πανεπιστήμιο Georgia Mental Health Institute της Ατλάντα, φαίνεται να ενισχύει τις παραπάνω επιφυλάξεις σχετικά με την πραγματική επιρροή των βίαιων ταινιών στα παιδιά. Πράγματι, αυτός ο ερευνητής έδειξε σε μια μεγάλη ομάδα παιδιών εναλλάξ μια ιδιαίτερα βίαιη ταινία γουέστερν και μια εντελώς αθώα ταινία. Διαπίστωσε έτσι ότι οι σκηνές βίας του φιλμ γουέστερν δεν επηρέαζαν καθόλου τα όνειρα των παιδιών που συμμετείχαν. Ανάλογα πειράματα έχουν πραγματοποιηθεί και στην Ευρώπη με τα ίδια ακριβώς αποτελέσματα. Ας κλείσουμε τέλος με ένα παράδοξο που προέκυψε από κάποιες ευρωπαϊκές έρευνες: οι βίαιες ταινίες και τα τρομαχτικά βιντεοπαιχνίδια γεννούν λιγότερους εφιάλτες στον ύπνο των παιδιών απ' ό,τι η ανάγνωση ενός καλογραμμένου τρομαχτικού βιβλίου!

Αναρτήθηκε από Cocktail News
Πηγή: Ελευθεροτυπία