.

Οι περισσότεροι άνθρωποι αγνοούν τις δυνατότητές τους.

Είναι σαν μια πεταλούδα που πάντοτε ζούσε μέσα σε ένα κλειστό βάζο.

Όταν το βάζο ανοίξει η πεταλούδα παραμένει μέσα γιατί κανείς δεν της είπε ότι μπορεί να πετάξει.



Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2012

Όταν αφήνεσαι, όλα ξεκαθαρίζονται

Κάπως έτσι λειτουργεί η πίστη: όταν πλέον εμπιστεύεσαι, με κάποιο σχεδόν μαγικό τρόπο, όλα ξεκαθαρίζουν. Αλλά έχουμε παρεξηγήσει τις έννοιες και έχουμε παρερμηνεύσει τις λέξεις που χρησιμοποιούμε αλόγιστα στην καθημερινότητα μας.

Προσπαθούμε να ελέγξουμε τη ζωή, θέλουμε οι άλλοι να αλλάξουν για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες μας, πολεμάμε συνεχώς ενάντια στο ρέμα της ζωής, χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη ότι όλα αυτά που σχεδιάζουμε και προσπαθούμε μας κρατάνε μακριά από την πραγματικότητα που συμβαίνει εν τω μεταξύ και δεν αντιλαμβανόμαστε.


Για να εμπιστεύεσαι όμως πρέπει να γνωρίζεις και δεν μπορείς να γνωρίζεις αν δεν κατανοείς. Η κατανόηση είναι προϊόν της παρατήρησης και η παρατήρηση είναι πάντα επαναστατική ενέργεια. Ο κύκλος αυτός δεν σπάει και δεν αλλάζει σε καμία περίπτωση, για κανέναν άνθρωπο.


Αφήνομαι δεν σημαίνει παραιτούμαι ή μένω απαθείς. Αντίθετα, αφήνομαι σημαίνει κάνω το καλύτερο που μπορώ, δηλώνοντας το ποιος είμαι κάθε στιγμή, ενώ εμπιστεύομαι απόλυτα την πορεία της ζωής.




Το θέμα είναι ότι θέλουμε να παίρνουμε χωρίς να δίνουμε και ο πόνος, τον οποίο μάταια προσπαθούμε να αποφύγουμε, είναι μέρος του παιχνιδιού. Αν δεν κατανόησες, αν δεν λειτούργησες συνειδητά με καθαρή πρόθεση, θα ζήσεις τις συνέπειας, θα πληρώσεις το τίμημα της πράξης σου. Όχι ως τιμωρία, μα απλά σαν συνέπεια, σαν μέρος της δράσης που εσύ προκάλεσες και πρέπει να ολοκληρωθεί.


Ο πόνος γίνεται πολύ μεγαλύτερος αν εξακολουθείς να μη βλέπεις, να μην αλλάζεις, να προσπαθείς να ελέγξεις (τους άλλους ή τις καταστάσεις) και να πολεμάς – τον εαυτό σου κυρίως που αλλού θέλει να σε πάει και αλλού αγωνίζεσαι να πας.


Είναι εκπληκτικό όλο το σκηνικό που παρακολουθώ να συμβαίνει τις τελευταίες βδομάδες στη ζωή μου και στη ζωή των γύρω μου. Φτάνει να δηλώνεις καθαρά την πρόθεση σου, να ακολουθείς με πάθος την καρδιά σου και όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να επιτευχθεί αυτό με τον καλύτερο τρόπο. Ποτέ δεν θα μπορούσες ο ίδιος να προβλέψεις ή να σχεδιάσεις με τόση μαεστρία και τελειότητα τα πάντα, όσο και αν το επιχειρείς, και εδώ έγκειται η εμπιστοσύνη και το άφημα.


Το πρόβλημα είναι ότι πολλά από τα σημάδια που σε οδηγούν, εμφανίζονται σαν εμπόδια που πρέπει να ξεπεράσεις, προβλήματα που πρέπει να λύσεις, αλλαγές που χρειάζεται να είσαι ευέλικτος να κάνεις, για να αποδείξεις την πίστη και την σταθερότητα της πρόθεσης σου. Ο αδύναμος εαυτός σου φοβάται και συχνά βρίσκει πιο εύκολη την παραίτηση παρά την αλλαγή που χρειάζεται να υποστεί.


Μετά είναι και το θέμα του χρόνου. Τα θέλει όλα και τα θέλει τώρα, χωρίς να είναι πρόθυμος να καλλιεργήσει κάποιες από τις απαραίτητες προϋποθέσεις – την υπομονή, την εμπιστοσύνη, το άνοιγμα στην ενέργεια – που θα εξασφαλίσουν αυτό που δηλώνει ότι θέλει.


Θα έχεις σίγουρα προσέξει κάποιες στιγμές της ζωής σου που ήσουν τελείως ήρεμος και χαλαρός εσωτερικά, πώς, με κάποιο εκπληκτικό τρόπο όλα έγιναν και όλα λειτούργησαν, έτσι ακριβώς όπως έπρεπε και ήθελες να εξελιχθούν. Δεν πίεσες τίποτα, δεν προσπάθησες να ελέγξεις, παρά αφέθηκες, παραιτήθηκες από κάθε πόλεμο και ανοίχτηκες στη ζωή, ξεκάθαρος για αυτό που ήθελες. Τότε, και μόνο τότε, κινήθηκε η ενέργεια.


Αντίθετα, θα έχεις προσέξει ότι όσο πιο αγχωμένος και φοβισμένος είσαι, όσο περισσότερο προσπαθείς να κατευθύνεις τα πράγματα, τόσο δεν γίνεται τίποτα, όλα φαίνονται στατικά ή λειτουργούν εναντίον σου. Είναι γιατί εσύ τα εμποδίζεις. Η έλλειψη εμπιστοσύνης σε οδηγεί στο φόβο, στο άγχος, στις λανθασμένες κινήσεις, στην ανικανότητα να παρατηρείς και να ερμηνεύεις τα σημάδια που εμφανίζονται.


Πάντα υπάρχουν τα μηνύματα που σε κατευθύνουν ακριβώς εκεί που ο Εαυτός σου έχει ορίσει να πας. Μπορεί αυτός ο προορισμός να είναι αντίθετος με αυτό που νομίζεις ότι θέλεις (και συχνά είναι) αλλά αυτός είναι ο εσωτερικός πόλεμος η διαρκής εσωτερική διαμάχη που έχεις ευθύνη να αντιμετωπίσεις.


Η πεποίθηση «θα το πιστέψω όταν το δω» δεν φέρνει παρά τα αποτέλεσμα που η ίδια επικαλείται: θα βλέπεις πάντα αυτά που πιστεύεις γιατί οι αισθήσεις πάντα ακολουθούν τη σκέψη. «Ζήτα και θα σου δοθεί» και αυτό ακριβώς συμβαίνει κάθε φορά. Ζητάμε, με φόβο, έλλειψη πίστης, ανασφάλεια και μας δίνεται αυτό ακριβώς που ενδόμυχα δηλώνουμε: τα αποτελέσματα της εστίασης της προσοχής μας. Δεν έχει καμία σημασία τι λέμε εξωτερικά ή τι ευχόμαστε. Σημασία έχει τι πιστεύουμε. Αυτό γίνεται η πραγματικότητα μας.


Μια νέα ακαδημαϊκή χρονιά είναι πάντα μια νέα ευκαιρία να δούμε διαφορετικά τη ζωή. Μετά τις διακοπές, κάθε νέο ξεκίνημα είναι μια νέα ευκαιρία για επαναπροσδιορισμό. Γονείς, παιδιά, έφηβοι, φοιτητές, επαγγελματίες, ζευγάρια, φίλοι… οι στόχοι μας ας μην είναι τόσο επιφανειακά εστιασμένοι.


Ποιος είπε πως τα όνειρα δεν πραγματοποιούνται; Το ζήτημα είναι πόσο εμπιστευόμαστε τα όνειρα μας για να τα διεκδικούμε ανεξάρτητα από πόσα εμπόδια χρειάζεται να περάσουμε ή τις αλλαγές που πρέπει να κάνουμε. Ποιος είπε ότι η ευτυχία δεν υπάρχει; Η ευτυχία βρίσκεται και μέσα στο νοσοκομείο όταν το παιδί σου αναρρώνει πολύ νωρίτερα και καλύτερα από όσο μπορούσαν να προβλέψουν οι γιατροί. Ποιος είπε πως η αγάπη δεν ζει πια εδώ; Η αγάπη είναι στο βλέμμα της μάνας που κλαίει βουβή ενώ στρίβει και κοιτάζει αλλού για να μη σε επηρεάσουν τα δάκρια της, να μη μεγαλώσουν τον πόνο σου.


Ποιος είπε ότι η κατανόηση είναι ανύπαρκτη; Κατανόηση είναι να λες «όχι» σε κάποιον που αγαπάς γιατί έτσι ξέρεις ότι τον βοηθάς περισσότερο να επικαλεστεί την εσωτερική του δύναμη που ξέρεις και εμπιστεύεσαι ότι διαθέτει. Ποιος είπε ότι δεν υπάρχει συμπόνια σε αυτή τη ζούγκλα που ζούμε; Αυτές τις μέρες είδα ανθρώπους να σώζουν τα σπίτια γειτόνων και ξένα σκυλιά από τη φωτιά που κινδύνευε να αφανίσει τα δάση από την Αττική μετά την αυθαιρεσία των ανθρώπων και τη βεβήλωση της φύσης.


Η φύση δεν εκδικείται, η ζωή δεν είναι δύσκολη, ο θεός δεν τιμωρεί. Όλα αυτά τα κάνουμε μόνοι μας με τις επιλογές μας και τις πράξεις μας. Ζούμε τις συνέπειες των πεποιθήσεων μας και τίποτα δεν θα αλλάξει αν εξακολουθούμε να βρίσκουμε εξωτερικούς εχθρούς και να κατηγορούμε οτιδήποτε έξω από μας για την πραγματικότητα μας.


Αφήνομαι σημαίνει βλέπω αυτό που συμβαίνει αντί να παραμένω κολλημένος σε αυτό που ισχυρίζομαι ότι θα έπρεπε να είχε συμβεί. Και αυτό απαιτεί πίστη. 
http://enallaktikimathisi.blogspot.gr

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΤΗ


Όλον τον κόσμο πού έχουμε γύρω μας τον δημιουργούμε εμείς. 
 Ο Χριστός είχε πεί πώς «έναν κόκκο σινάπεως πίστη να έχετε μπορείτε να κάνετε τά πάντα»
Ακόμα είπε  «Ότι ζητήσεις θα το λάβεις». 
 Και για να μας δείξει πώς η δύναμη των θαυμάτων πού είχε δεν ήταν αποκλειστικά δικό του χάρισμα , είπε , «τόσα και άλλα τόσα μπορείτε να κάνετε και εσείς αρκεί να έχετε την πίστη».    
Και μην ξεχνάμε και την φράση Του «Η πίστη σου σε έσωσε».
Αυτή η πίστη λοιπόν δεν είναι άλλη από το να πιστεύουμε σε αυτό πού σκεπτόμαστε. Και αυτό πού  πιστεύουμε είναι πάντα  δυστυχώς , οι σκέψεις την λογικής μας. 
Ποτέ της φαντασίας μας.
 Οι σκέψεις λοιπόν της λογικής είναι η πεποίθηση-
{ πεποίθηση < πέποιθα (β΄ παρακ. του πείθομαι - πείθομαι, παρατ.: πειθόμουν, στιγμ. μέλλ.: θα πειστώ, αόρ.: πείστηκα , μτχ.π.π.: πεισμένος και πεπεισμένος- ·  πειθαρχώ ,πεπεισμένος , πεποίθηση , πίστη ,πιστεύω.
¨Ολα λοιπόν γίνονται πεπατημένη και στερεότυπη πραγματικότητα.
Όταν φαντασθούμε κάτι πού είναι έξω από την πραγματικότητα, όπως  το ότι είμαστε άτρωτοι σε οποιαδήποτε ασθένεια, δεν μπορούμε να το πιστέψουμε και δεν υλοποιείτε ποτέ . 
 Έτσι γινόμαστε δέσμιοι μιάς λογικής πού θα μπορούσε κανείς να την πεί και «κόλαση» .   
Το πρώτο πού θα έπρεπε κανείς να κάνει για να «ξεκολλήσει»  , είναι να  δουλέψει την φαντασία του. 
 Να δημιουργήσει εικόνες του «ζητούμενου».
Το δεύτερο , να αναγείρει συναισθήματα μαζί με την  φανταστική εικόνα πού να εκφράζουν συγκίνηση. Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό μέρος της πίστης.
Το τρίτο , να μην  αφήσει να διεισδύσει η λογική της αμφιβολίας.  Για να το καταφέρει θα πρέπει να  έχει στον νού του ότι «ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΕ»  .  «Ζήτα και θα λάβεις»
Αυτά τά τρία δημιουργούν την ΠΙΣΤΗ.
Αν αυτό γίνει βίωμα,  τότε θα συμβούν τά εξής στην ζωή του.
Θα  αρχίσει να πιστεύει στον εαυτό του .
Θα μεταβληθεί η πραγματικότητα γύρω του.
Θα   βλέπει τά θαύματα πού δεν έβλεπε πρίν στην ζωή . 
Θα πιστέψει στην ύπαρξη Του Θεού.
Αυτή είναι μια νέα ζωή , μια αναγέννηση πού θα τον κάνει να ανοιχθεί η αλήθεια  μέσα του.
Είμαστε κολλημένοι και εγκλωβισμένοι.
Δεν υπάρχει μόνο ένας δρόμος, αυτός πού κάποιοι θέλουν να μας έχουν εκεί και να μας καθοδηγούν.  Μπορούμε να ανοίξουμε πολλούς δρόμος στην ζωή μας. Αυτή είναι η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ μας. 
Σοφία Βλάχου

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Η Αλήθεια.

Αλήθεια
Δεν υπάρχει κανένα μονοπάτι στην αλήθεια. 
Αυτό είναι ένα από τα πιο θεμελιώδη πράγματα για να καταλάβεις. Αν αναζητάς την αλήθεια, όλα τα μονοπάτια θα σε οδηγήσουν λάθος, επειδή το να ακολουθείς ένα μονοπάτι σημαίνει ότι έχεις ήδη αποφασίσει τι είναι η αλήθεια. 
Έχεις αποφασίσει την κατεύθυνση, τη διάσταση. 
Έχεις αποφασίσει πώς να την προσεγγίσεις, τι πειθαρχία να ακολουθήσεις, τι δόγμα να υιοθετήσεις.
 Ο προορισμός σου θα είναι απλώς μια προβολή του ίδιου σου του νου. 
Θα είναι απλώς ο ίδιος σου ο νους, που παίζει τα παιχνίδια του.  
Δεν υπάρχει κανένας δρόμος στην αλήθεια, επειδή ο νους είναι το εμπόδιο και ο νους είναι εκείνος που δημιουργεί το δρόμο. 
Ο νους πρέπει να φύγει. 
Ο νους πρέπει να πάψει, για να υπάρξει η αλήθεια.
Η αλήθεια δεν είναι ούτε πειθαρχία, επειδή η αλήθεια είναι ελευθερία. Η αλήθεια είναι πουλί που πετάει, δεν είναι πουλί στο κλουβί. Το κλουβί μπορεί να είναι από χρυσό, μπορεί να είναι στολισμένο με διαμάντια, μα το κλουβί είναι κλουβί και δεν μπορεί να εμπεριέχει ελευθερία. Η αλήθεια δεν μπορεί ποτέ να είναι φυλακισμένη. Η ενδογενής ποιότητα της αλήθειας είναι η ελευθερία, οπότε μόνο εκείνοι που είναι ικανοί να είναι ελεύθεροι, μπορούν να τη φτάσουν.

 http://greekquotations.blogspot.gr/2010/10/blog-post_1002.html

Δευτέρα, 8 Οκτωβρίου 2012

ΕΡΠΕΤΟΕΙΔΗΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ….Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ



Γνωρίζετε  ότι ο ερπετοειδής εγκέφαλος  συμπεριφέρεται όπως ό όφις; Μπορεί να γίνει άρπαγας ,  αιμοβόρος, αχόρταγος δηλητηριώδης , φονιάς, …Αλλά
Αλλά  είναι όμως και ο Σοφός.
Είναι το σημείο πού εκφράζετε το ένστικτό μας.
Ο ερπετοειδής εγκέφαλος   είναι ο αρχαίος εγκέφαλός μας.
Καταλαμβάνει εκείνο το σημείο  πού εμπεριέχεται το σύστημα Θάλαμος –Υποθάλαμος-Αμυγδαλή-Ιππόκαμπος.
Δηλαδή το σύστημα Θηλαστικού και Ερπετοειδούς .
Για  να μπούμε καλά στα άδυτά του  συστήματος και πώς λειτουργεί πάνω στην θέλησή μας ,όταν  του επιτρέπουμε να μας ελέγχει το λογικό  ή φλοιώδη τμήμα του εγκεφάλου μας, άς  ακούσουμε  τι λέει ό Γουόλτερ Τζέρμαν  για το τι συμβαίνει όταν επικρατεί ο  ερπετοειδής εγκέφαλος  τον οποίον ονομάζει υπερσυνείδητο .
«Όταν  αυτά τά πρωτόγονα ένστικτα   του σέξ και της αυτοσυντήρησης , προκαλούν συγκινήσεις αρνητικές, 
όπως η οργή , ο φόβος, η φιληδονία κ.λ.π, σε βαθμό πού να κυριαρχούν στον λογικό νού , τότε αυτές οί αισθήσεις  του υπερσυνείδητου καθορίζουν την ανθρώπινη συμπεριφορά , ή οποία λέγετε τότε αρνητική συμπεριφορά.  Είναι αυτό πού ο νευρολόγος Τζάντσον Χέρρικ  έδοσε τον ορισμό «Θαλαμική Επικράτηση».
Είναι μια κατάσταση νοητικής αταξίας, στην οποία τά αισθήματα σφετερίζονται την αίσθηση της λογικής.  Τότε, οι ανθρώπινες αποκλίσεις και οι ψυχοσωματικές ασθένειες , αποκορυφώνονται σε μια μορφή εκφυλιστικής ασθένειας  και  είναι συχνά προϊόν αυτής της  Θαλαμικής επικράτησης  και η αιτία ενός «συγκινησιακού σκέπτεσθαι»  αρνητικού.»
Δηλαδή , ο κίνδυνος  να ελέγχετε ο νούς μας από το αρχαίο  ενστικτώδη ερπετοειδή τμήμα του εγκεφάλου μας,  εμπεριέχει  την αποδυνάμωση της θελήσεώς μας, την διατάραξη του νευρικού μας συστήματος πού εξαρτάται από αυτόν μέσω του νωτιαίου μυελού, φέρνει το άγχος λόγο των ανεξέλεγκτων συγκινήσεων πού προέρχονται από την επιρροή του Θαλάμου επί της Αμυγδαλής , δημιουργούνται ασθένειες γιατί οι συγκινήσεις αυτές δηλητηριάζουν μέσω των νεύρων το αίμα μας πού επιδρά επί των σπλάχνων και γενικά σε όλο το σώμα, αλλά ειδικά στην καρδιά, και τέλος μας καταστεί υποχείριο περίεργων και ίσως επικίνδυνων πράξεων πού μπορεί να φθάσουν έως τον φόνο.   
Επειδή έχω  μιλήσει και σε άλλα άρθρα για τον Θάλαμο , τον χώρο της φαντασίας μας, έχω πεί πώς πρέπει να έχουμε τον έλεγχο για να μπορούμε να δημιουργούμε όνειρα για την ζωή μας αλλά και να ελέγχουμε τά όνειρά  του ύπνου μας, για να μην γίνονται εφιάλτες, σας  ενημερώνω πώς επειδή αυτός είναι ο χώρος όπου δεχόμαστε τά οπτικά και ακουστικά ερεθίσματα , έχει ως αποτέλεσμα  να γινόμαστε πολύ εύκολα υποκείμενα νοητικού ελέγχου.   
Πάνω σε αυτό έχουν δουλέψει  όλες οι μυστικές υπηρεσίες  του υπόκοσμου του συστήματος, των κοινωνιών του δυτικού  και «πολιτισμένου» κόσμου για να ελέγχουν την ανθρωπότητα.  Γιαυτό επικρατεί  περισσότερο το κακό και η τρέλα στον κόσμο. 
Το μεγαλύτερο όπλο τους είναι η τηλεόραση. Οπτικοακουστικό μέσον.
Ενώ την εποχή πού υπήρχε  μόνο το ραδιόφωνο, ακούγοντας μόνο την φωνή , μπορούσε κανείς να χρησιμοποιήσει την φαντασία του και να δημιουργήσει τις εικόνες πού ήθελε ο καθένας μέσα στο χώρο του εγκεφάλου του πού γίνετε αίθουσα προβολής, δηλαδή τον Θάλαμο.  Η φαντασία λειτουργούσε και δεν υποβαλλόταν.
ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ.
Αυτός  όμως ο αρχαίος εγκέφαλος, ο ερπετοειδής με τον θηλαστικό , έχει και την καλή του πλευρά. Αυτήν πού μας κρύβουν  γιατί αποτελεί την πραγματική μαγική δύναμη πού έχουμε μέσα μας.   Είναι ο παντογνώστης σοφός πού όταν η λογική  και η θέλησή μας τον οδηγεί , μας  κάνει υπεράνθρωπους,  φέρνει τά θαύματα στην ζωή μας, ξαναβρίσκουμε τον χαμένο παράδεισο. 
Για να καταλάβετε πώς έχετε τον έλεγχο του ερπετοειδή , πώς η θέλησή σας ελέγχει την φαντασία σας , προσέξτε πώς δουλεύουν τά νεύρα σας. Αν είστε νευρικός , έχετε τικ , κουνάτε τά πόδια σας , ταράζεστε εύκολα,  είστε υπό τον έλεγχο του ερπετού.  Ένας τρόπος για να  γίνετε κυρίαρχοι του εαυτού σας είναι να  λέτε από μέσα σας  μια προσευχή για να ηρεμεί το νευρικό σας σύστημα, πού αυτό μεταφράζετε πώς εκείνη την στιγμή συνειδητοποιείται την κατάστασή σας, δηλαδή «ξυπνάτε»  από την υπνωτισμένη  θέση πού βρίσκεστε, {μην ξεχνάμε πώς  ο όφις υπνωτίζεται εύκολα}, και χαλαρώνουν τά νεύρα σας. 
Άλλωστε , η χαλάρωση συνιστάτε για τον σωστό οραματισμό  των επιθυμιών και των ονείρων μας γιατί έτσι  μπορούμε να προβάλουμε στον Θάλαμο αυτό που επιθυμούμε και διεγείροντας τον μέσω της Αμυγδαλής   με την συγκίνηση , τότε οι σκέψεις μας σαν ηλεκτροχημικές διαδικασίες, δημιουργούν παλμούς πού μεταδίδονται σαν ραδιοφωνικά κύματα και τότε οι επιθυμίες μας  έχουν  βρεί την πιο σύντομη οδό για να πραγματοποιηθούν. 
 Είναι αυτό πού λένε, «Το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις»
Σοφία Βλάχου 

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2012

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2012

Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΜΑΣ ΞΕΠΕΡΝΑ ΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ ΜΑΣ


Η φαντασία είναι ένα πολύ μεγάλο και σημαντικό κεφάλαιο .  Η φαντασία είναι ακατανίκητη από την λογική μας.  Όσο η λογική και να επιμένει , η φαντασία την ξεπερνά. Έχουμε πεί  πολλές φορές  για την ικανότητα πού έχει ο εγκέφαλος μας να δημιουργεί πραγματικότητες.  Πραγματικότητες που ξεκινάνε σαν όνειρα και επιθυμίες , είτε  αυτά είναι  όνειρα της ζωής , είτε όνειρα ύπνου.
Τά όνειρα της ζωής όμως εμπεριέχουν και την λογική της θέλησης.  Σκεπτόμαστε κάτι που επιθυμούμε και ελπίζουμε να γίνει πραγματικότητα. Όμως φθάνει μόνο αυτό;
Τι εμπόδια βάζουμε και  δεν μπορούμε να υλοποιήσουμε το όνειρό μας;
Το μυστικό και η απάντηση είναι , η ΦΑΝΤΑΣΙΑ  μας.
Το μεγάλο μας λάθος είναι πώς δεν συνεργαζόμαστε με την φαντασία μας.
Όταν η φαντασία μας οραματίζετε  άλλο από αυτό πού επεξεργάζεται η λογική τότε έχουμε αναποτελεσματικότητα σε αυτό που επιζητούμε. Διότι και η μικρότερη αμφιβολία της λογικής ενεργεί πάνω στην φαντασία μας.  Μέσα στον χώρο που προβάλει η φαντασία τον κόσμο των σκέψεών μας, τον χώρο προβολής, τον Θάλαμο,  βλέπουμε την <<αναποδιά>> και έτσι αποδυναμώνετε το όνειρο, και  η επιθυμία μας και δεν πραγματοποιείται.
Όλα αυτά που λένε, περί συνεργασίας των δύο  ημισφαιρίων του εγκεφάλου  δεν είναι τίποτα άλλο από την συνεργασία της λογικής με την φαντασία.
Όταν καταφέρνουμε να  σκεφτούμε και να φαντασθούμε συγχρόνως   τότε η επιτυχία είναι σίγουρη. 
Εδώ κρύβετε και το μυστικό της πίστης.

Nostalgia

Τετάρτη, 2 Μαΐου 2012

Η λογική σκοτώνει την πίστη







Πολλοί πιστοί είναι σίγουροι ότι η πίστη τους είναι στέρεη σαν βράχος, ίσως όμως να υπερεκτιμούν τη σταθερότητα των πεποιθήσεών τους.


Η αναλυτική σκέψη μπορεί να μειώσει τη θρησκευτική και μεταφυσική πίστη ακόμα και σε αφοσιωμένους πιστούς, σύμφωνα με νέα έρευνα καναδών ψυχολόγων, η οποία επιβεβαιώνει ότι ο λογικός τρόπος σκέψης έχει τη δυνατότητα να υποσκάψει τη θρησκευτικότητα και να προάγει τον σκεπτικισμό και την αθεΐα.


Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή κοινωνικής ψυχολογίας Άρα Νορενζαγιάν του Τμήματος Ψυχολογίας του πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας στο Βανκούβερ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό «Science», σύμφωνα με το ίδιο και με το «New Scientist» ανέφεραν ότι πολλοί παράγοντες επηρεάζουν την πνευματικότητα του καθενός και η τάση για περισσότερη ή λιγότερη αναλυτική σκέψη είναι ένας από αυτούς.


Οι ψυχολόγοι έκαναν διάφορα τεστ και πειράματα με 650 εθελοντές, συσχετίζοντας τον βαθμό αναλυτικής σκέψης του καθενός με την ένταση των θρησκευτικών και άλλων μεταφυσικών πεποιθήσεών του (π.χ. πίστη σε αγγέλους), διαπιστώνοντας ότι αυτά τα δύο πράγματα είναι γενικά αντιστρόφως ανάλογα.


Όσο περισσότερο οι εθελοντές ανέπτυσσαν αναλυτικούς συλλογισμούς και έκαναν λογικές σκέψεις, τόσο έτεινε να μειώνεται η θρησκευτική πίστη τους και, αντίθετα, αυξανόταν ο αθεϊσμός ή έστω ο αγνωστικισμός και ο σκεπτικισμός τους σχετικά με τα θρησκευτικά ζητήματα.


Η έρευνα δείχνει ότι οι θρησκευτικές πεποιθήσεις σχετίζονται όχι τόσο με το πιο αργό και αναλυτικό σύστημα λειτουργίας του νου, όσο με το διαισθητικό- συναισθηματικό που είναι πιο γρήγορο και αυτόματο.



Όταν ενεργοποιείται περισσότερο το αναλυτικό σύστημα, τότε «σκεπάζει» το διαισθητικό και αντίστροφα.



Αυτό εξηγεί γιατί οι περισσότεροι (αν και όχι όλοι) επιστήμονες, που καλλιεργούν την αναλυτική σκέψη, τείνουν να είναι άθεοι ή αγνωστικιστές.


Με πιο απλά λόγια, όσοι άνθρωποι τείνουν να λειτουργούν ενστικτωδώς, είναι πιο πιθανό να πιστεύουν στον Θεό, σε σχέση με όσους σκέφτονται πιο πολύ και είναι λιγότερο ενστικτώδεις και αυτό γιατί η πίστη είναι περισσότερο συναίσθημα παρά σκέψη.


Μελλοντικές έρευνες από τους ίδιους ψυχολόγους θα μελετήσουν κατά πόσον είναι πρόσκαιρη ή διαρκής η επίδραση της αναλυτικής σκέψης στη θρησκευτική πίστη και αν αυτή η επίδραση ισχύει σε όλους τους πολιτισμούς της Γης και όχι μόνο στη Δύση.


Οι πιο πρόσφατες έρευνες της κοινής γνώμης αποκαλύπτουν ότι η μεγάλη πλειονότητα της ανθρωπότητας πιστεύει στον Θεό, αν και οι αγνωστικιστές και οι άθεοι είναι αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια.


Το ποσοστό των πιστών και των άθεων μεταβάλλεται διαχρονικά υπό την επίδραση διαφόρων ψυχολογικών και πολιτισμικών παραγόντων.


Οι ερευνητές ξεκαθάρισαν πάντως ότι δεν αρκεί η αναλυτική σκέψη για να μετατρέψει έναν πιστό σε άπιστο. Άλλοι ισχυροί υποσυνείδητοι παράγοντες, όπως ο φόβος του θανάτου και η επιθυμία για διαιώνιση της ζωής, παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανατροφοδότηση της πίστης στη θρησκεία και σε άλλες πνευματικές παραδόσεις.


Οι ερευνητές επίσης φρόντισαν να διευκρινίσουν ότι η μελέτη τους δεν έχει να κάνει με την ίδια την αξία της θρησκείας, αλλά με τους γνωσιακούς-νοητικούς μηχανισμούς που την υποσκάπτουν ή την ενισχύουν.


Ο διάσημος νομπελίστας ψυχολόγος Ντάνιελ Κάνεμαν, του πανεπιστημίου Πρίνστον, δήλωσε ότι «αυτό ουσιαστικά που δείχνει η νέα έρευνα, είναι πως όταν κανείς σκέφτεται με πιο κριτικό τρόπο, απορρίπτει πεποιθήσεις που αλλιώς θα τις υιοθετούσε.


Δείχνει ότι υπάρχουν ορισμένες θρησκευτικές πεποιθήσεις που οι άνθρωποι πιστεύουν και τις οποίες δεν θα υιοθετούσαν, αν σκέφτονταν πιο κριτικά».

http://www.daypress.gr/