.

Οι περισσότεροι άνθρωποι αγνοούν τις δυνατότητές τους.

Είναι σαν μια πεταλούδα που πάντοτε ζούσε μέσα σε ένα κλειστό βάζο.

Όταν το βάζο ανοίξει η πεταλούδα παραμένει μέσα γιατί κανείς δεν της είπε ότι μπορεί να πετάξει.



Πέμπτη, 20 Οκτωβρίου 2011

Ο θάλαμος του εγκεφάλου η μαγική αυλή



Ο θάλαμος του εγκεφάλου, αποτελείται κυρίως από φαιά ουσία και είναι σημαντικό κέντρο υποδοχής ερεθισμάτων, τόσο από την περιφέρεια, τα οποία στη συνέχεια κατευθύνει προς το φλοιό των ημισφαιρίων, όσο και από τα ημισφαίρια, τα οποία στη συνέχεια μεταφέρει προς την περιφέρεια.
Ο «ερεθισμός» του Θαλάμου δεν είναι υπόθεση μόνο των λειτουργιών του εγκεφάλου, αλλά και του «Εγώ» μας. Αυτό που θα λέγαμε προσωπική θέληση. Τον Θάλαμο μπορούμε να τον επηρεάσουμε ερεθίζοντάς τον με την χρήση της φαντασίας μας. Μπορούμε να κατευθύνουμε προς αυτόν υποθετικές πραγματικότητες και να τον διεγείρουμε ώστε να στείλει τα ανάλογα σήματα προς τα ημισφαίρια του εγκεφάλου. Τι καταφέρνουμε με αυτό; Πάνω από όλα , μέσα από αυτήν την διαδικασία βρίσκουμε τον δρόμο προς την πίστη.
Όλο το παιχνίδι παίζετε σε αυτό το κεντρικό σημείο του κεφαλιού μας. Ο Θάλαμος δέχεται σε τελική ανάλυση όλα τα ερεθίσματα που κάνει το Εγώ μας να διαμορφώνει όχι μόνο εντυπώσεις για τον κόσμο, αλλά και πίστη για το πια είναι η πραγματικότητα. Μέσω αυτής της πίστεως παγιώνουμε την εντύπωση του κόσμου μέσα στον οποίο ζούμε. Με τον τρόπο αυτόν δεν είναι δυνατόν να καταφέρουμε το ακατόρθωτο, δηλαδή το παράδοξο του μη υπαρκτού μέσα σε έναν παγιωμένο κόσμο πού έχουμε δεχθεί, δηλαδή το θαύμα.






 Τα ημισφαίρια του εγκεφάλου θα πρέπει να τα φαντασθείτε σαν δύο διαφορετικές μορφές μέσα σας. Για να τα ξεχωρίζουμε μπορούμε να τους δώσουμε την μορφή του Χοντρού και του Λιγνού, { θα το αναλύσουμε άλλη φορά}. Ο χοντρός είναι το αριστερό ημισφαίριο της Λογικής και της ανάλυσης όλων όσων μας επιβάλλει ο εξωτερικός παράγοντας. Ο Λιγνός είναι το Δεξιό ημισφαίριο , της ανάλυσης του κόσμου μέσα από το δικό μας πρίσμα, αυτό της φαντασίας. Για να καταφέρουμε το θαύμα θα πρέπει να κάνουμε αυτούς τους δύο τύπους να δουλέψουν μαζί. Να συνεργασθούν ευχάριστα. Πώς;
Ο Χοντρός έχει την γνώση του Α΄ προβλήματος, το λέει στον Λιγνό ξέροντας ότι αυτός θα αδιαφορήσει. Αλλά αυτό οφείλετε στο ότι ό Χοντρός « ξέρει» , δηλαδή πιστεύει , ότι ο Λιγνός είναι ανίκανος να του λύσει το πρόβλημα και γιαυτό δεν περιμένει από αυτόν κάτι καλό. Γι αυτόν ο Λιγνός είναι το παιδί πού παίρνει μόνο εντολές . Όμως, πρέπει να μάθουμε τι συμβαίνει με αυτούς τους δύο.
Ο Χοντρός , το αριστερό ημισφαίριο , κατά έναν μυστηριώδη τρόπο, σχετίζετε με την φαιά ουσία και τά κέντρα των αισθήσεων, ενώ ό Λιγνός , με έναν άλλο μυστήριο τρόπο , σχετίζεται με τον παλαιό εγκέφαλο, την παρεγκεφαλίτιδα. Ο Χοντρός είναι αυτός που συνειδητοποιεί τον κόσμο και τον παγιώνει. Γι αυτόν υπάρχει μόνο ένας δρόμος. Είναι το συνειδητό. Ο Λιγνός μπορεί να δημιουργήσει δρόμους εκεί που δεν υπάρχουν. Είναι το υποσυνείδητο.
Ο ρόλος του Θαλάμου, αυτού του θαυμαστού οργάνου μέσα μας είναι ή γέφυρα πού ενώνει τά δύο αυτά άτομα και δημιουργούν τα θαύματα.
Θα τα ξαναπούμε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου